Skip to content

My Darling Clementine

23/06/2013

My Darling Clementine was eerst een Amerikaans volksliedje.

In a cavern, in a canyon, excavating for a mine,
Dwelt a miner, forty-niner and his daughter Clementine

Light she was and like a fairy, and her shoes were number nine,
Herring boxes without topses, sandals were for Clementine

Drove she ducklings to the water, every morning just at nine,
Hit her foot against a splinter. fell into the foaming brine.

Ruby lips above the water, blowing bubbles soft and fine,
But alas, I was no swimmer, so I lost my Clementine

How I missed her! How I missed her! How I missed my Clementine,
But I kissed her little sister, And forgot my Clementine.

Then the miner, forty-niner, soon began to peak and pine,
Thought he oughter join his daughter, now he’s with his Clementine.

In a churchyard near the canyon, Where the myrtle doth entwine,
There grow roses and the posies, Fertilized by Clementine.

In my dreams she still doth haunt me, Robed in garments, soaked in brine;
Then she rises from the water And I kiss my Clementine.

My_Darling_Clementine-410455638-large

In 2009 veranderde het dankzij de dvd in een western uit 1946 van John Ford. Het liedje fungeerde alleen maar als titelsong. Het filmverhaal is volkomen anders en vertelt het legendarische relaas van de gebroeders Earp (Henry Fonda en Ward Bond) die na de moord op hun jongste broer (Tim Holt) met hulp van Doc Holliday (Victor Mature)  in de O.K. Corral te Tombstone afrekenen met de Clanton Gang (Walter Brennan). Een waar gebeurt voorval uit 1881 dat in 1957 opnieuw door Jon Sturges werd verfilmd als Gunfight at the O.K. Corral met Burt Lancaster als Wyatt Earp en Kirk Douglas als Doc Holliday en in 1993 nogmaals als Tombstone met Kurt Russel en Val Kilmer. De Clementine uit de titel is niet Linda Darnell van de poster maar Cathy Down die als Clementine Carter bijna het hart van Wyatt Earp verovert.

Clementine Carter: I love your town in the morning, Marshal. The air is so clean and clear… the scent of the desert flower.  
Wyatt Earp: That’s me… barber.

De kracht van John Ford is de manier waarop hij het dagelijkse leven integreert in zijn verhalen. Zijn speelfilms lijken soms wel documentaires over vervlogen tijden. Zoals de scene van de kapper en de volksdans (met eerst Linda Darnell en daarna Cathy Down):
http://www.youtube.com/watch?feature=endscreen&v=1WXwO7Hqluo&NR=1

My darling Clementine

En nu in 2013 verandert de betekenis van de naam in een country duo. Hun eerste cd stond al een jaar op mijn muziekaktielijstje maar de muziektorrents werden bedolven onder de gelijknamige filmtorrents. Wat dat betreft vraag je je wel af of ze een handige naam hebben gekozen. Pas toen mijn zoon me vorige maand voor vaderdag een 3-maands abonnement gaf op play.google.com/music kon ik voor het eerst de cd aan mijn virtuele bibliotheek toevoegen en eindelijk streaming beluisteren.

My Darling Clementine bestaat uit het echtpaar Michael Weston King (1961) en Lou Dalgleish. Hun eerste gezamelijke  elpee How do you plead is in 2008/2009 opgenomen en pas in 2011 uitgekomen. Het is een duet album in de klassieke stijl van de grote  countryparen George Jones/Tammy Wynette, Dolly Parton/Porter Wagoner en  Gram Parsons/Emmylou Harris.
Zij hebben krachtige en mooi samensmeltende stemmen die wanneer nodig ook aan elkaar gewaagd zijn. De begeleiding is verbluffend authentiek. Pas als ik de namen van de band lees ontdek dat het in Engeland is opgenomen en dat Michael en Lou ook Engelsen zijn. Ergens is dat wel jammer, het doet een beetje afbreuk aan de authenticiteit. Ik vind blijkbaar dat de echte country alleen maar uit Amerika kan komen en dat de overige landen imitaties leveren.

My-Darling-Clementine-How-Do-You-PleadDe liedjes op How do you plead gaan natuurlijk zoals het goede country betaamt over heartbreak, loneliness en lovesickness.  Ze lijken oud en maar zijn zelfgeschreven en doen me nog het meest aan Patsy Cline denken. Het is zeker geen parodie maar een serieuze poging om vervlogen tijden opnieuw te doen herleven en onder de aandacht te brengen. Net zoals Elvis Costello met Almost Blue voor Michael Weston King de oren heeft geopend voor de traditional country. Na Parsons/Harris heb ik niet meer zo hartverscheurend horen samenzingen. Buddy Miller had het in zich maar heeft met zijn vrouw in 2001 met  Buddy & Julie Miller een vergeefse poging gedaan.
Het ziet er naar dat mijn vreugde een vervolg krijgt want de tweede cd is al opgenomen en komt nog dit jaar uit.

Heerlijke verhalende teksten:

I put my hair back behind my ears
Out of my eyes I wont’t leave a strand 
so you can watch the running of my tears
And you can try to understand

*********************************

Hello darling how you’ve been
Are you still sleeping with that bottle of gin
Or did you wake up with my perfume
When the roses where in bloom
Their perfume filled our room

En kleurrijke filmpjes die authentiek jaren ’60 zijn maar daarmee ongewenst toch weer ironisch worden:

Going back to Memphis
http://www.youtube.com/watch?v=h7buf6kuuEw

I bought some roses
http://www.youtube.com/watch?feature=player_embedded&v=QfBxtbMN_uQ#!

my_darling_clementine_closer

Advertenties

From → film, muziek

One Comment
  1. Joost permalink

    Mooie tekst heeft dat liedje, een heel ander soort smart dan die waar je in je vorige post over schreef 🙂

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: