Skip to content

Deer Tick – Negativity – 2013

08/11/2013

deertick (1)John McCauley zet met de vijfde cd van zijn groep Deer Tick  zijn muziekzaken eindelijk op een rijtje. Sinds 2009 volg ik hem met een half oor en wacht verlangend op de aankoopprikkel.  De Rolling Stone lanceert Deer Tick  in 2009 bij de 2de cd Born on a flag day (2009) als de next altcountry singer/songwriter. De ingrediënten waren veelbelovend:  lange slierten tekst over ruige gitaren.  Maar voor mij zat het probleem in de stem. Er is niks mis met een zanger met een hard randje maar dit ging te ver. Het gaf me een fysieke pijn vanwege vermeende stemverminking. en ik heb toen niet gekocht. Pas door het kopen van een cd wordt bij mij de definitieve keuze gemaakt of het een zinvolle toevoeging is aan mijn muziekwereld. Op het eerste gehoor mooi klinkend staat toch al voldoende in de cd-kast. En ook die ruimte is beperkt en daarmee aan concurrentie onderhevig.

3660576173_8c194c1656_o2

Deer Tick is dus de band van John McCauley (1985). Hij is het permanente lid in een wisselende bezetting en schrijft 80 % van de liedjes die hij meestal zelf zingt. Zijn muziekleven begon in Providence, Rhode Island waar hij zichzelf drums, gitaar, piano, en pedal steel leert bespelen. Op highschool neemt hij de eerste composities op en vervolgens toert hij als solo-artiest door de VS.  In 2004 kreeg hij op 19-jarige leeftijd behoefte aan een band en die kreeg de naam Deer Tick. (Als ik deertick op afbeeldingen google stuit ik in de eerste plaats op een woud aan insecten. Een deertick zal dus wel iets als een hertenteek zijn. Wil hij ons infecteren met zijn muziek?)
Na 3 cd’s wordt de belofte van de Rolling Stone toch niet ingelost en vormt McCauley in 2010 met Taylor Goldsmit van Dawes en Matt Vasquez van Delta Spirit de altcountry supergroep Middle Brother. Ze brengen in 2011 een selftitled debuut cd uit. Ik ben natuurlijk zeer benieuwd of de pijnlijke stem zich ten gunste heeft ontwikkeld. Dat is het geval maar bij Middle Brother waaiert de variatie in stem en stijl te veel uit. In een supergroep moet iedereen aan bod komen en componeert/zingt netjes om beurt zijn eigen liedje. Net als bij een bundel korte verhalen verander je dus continu van stemming en blijft aan de oppervlakte van de ervaring.
Met de 4de Deer Tick  Divine Providence (2011) lijkt het verhaal over. Hij krijgt karige reviews zodat ik niet eens meer de moeite neem hem te beluisteren.

deer-tick-negativity-4767

Maar dan komt op 24 september 2013 de 5de uit. Ik ontdek Negativity via mijn wekelijkse Allmusic mailing waar hij dan wel niet de eerste keuze haalt maar wel wordt vermeld. Toch maar gedownload want je weet natuurlijk nooit. Vervolgens word ik op de fiets naar het Rijksmuseum aangenaam verrast. De vocals zijn nu prachtig rough, raw, and ragged. Het harde randje van de stem voegt nu juist een diepere betekenis toe aan de teksten. Opeens klopt alles en blijkt een bijna perfect en klassiek rock album met een groot roots gehalte te zijn gemaakt. Vooral het gitaargeluid is verbluffend. Iedere solo is een tweede vocal met een  mysterieuze ontboezeming van ongrijpbare emotie. Die gitaar wordt op den duur het mooiste facet van de cd. Het lijkt of hij het werkelijke verhaal vertelt van wat er in 2012 met McCauley is gebeurd.

Want volgens de reviews doorleefde hij vorig jaar een moeilijk periode. Zijn vriendin verliet hem vanwege zijn onmogelijke gedrag. Zijn vader viel van zijn voetstuk en kwam in de gevangenis wegens samenzwering en belastingontduiking. En de 4de cd kreeg slechte kritieken en onvoldoende aandacht. De tegenslag zal hem geleid hebben naar nieuwe inzichten en herbezinning over normen en waarden van zijn muziekmaken. De altcountry wereld werd definitief  ingewisseld voor de klassieke wereld van de mainstream rock.  Steve Berlin (van Los Lobos) produceerde een caleidoscopisch album op het kruispunt van vette blues, klassieke rock en alternatieve country. Het is de ultieme smeltkroes van stijlen en instrumenten die ergens tussen Bruce Springsteen, Nirvana en King of Leon staat. (Deer Tick heeft nog opgetreden als Nirvana coverband Deervana.)
Heel jammer dat een groep nooit van zijn beginners stempel afkomt. Muziekgenres waren vroeger in de platenzaken nodig om de elpees te verdelen over de bakken. Ook nu zijn ze nodig in de digitale overdaad van recensies en commentaren die het overstelpende aanbod verdelen in stromingen en soorten. Het eerste stempeltje lijkt echter op een onverwijderbare tattoo, eens country rock blijft altijd country rock.

Mooie tekstflarden komen langs. (torn between wayward adolescence and thoughtful introspection). Ik kan de volledige omvang van de liedjes nooit echt goed doorgronden en blijf hangen in de afzonderlijke ontknopingszinnen. Maar ter lering en vermaak toch een volledig liedje:

When you stare from across the room,
I can’t tell if you’re looking at me
Or just looking through

The others celebrate the end of the work week
But it’s Tuesday for me and you
To say that we’re just friends would never do us justice
We’re a couple of gems
Swept into the dust bin

When you pay your respects to the past
I can’t tell if it’s a nervous laugh
And you think we could have made it last

The others frail and they cut of their tails
Their dreams dance to death in their glass
We’re more than just dreamers when we ourselves believe it
We have the rest of our lives
Just gotta reach out and steal it

You’re sending me up the river
I can’t seem to remember
That you said he just needed a friend
Just a friend

When you speak are you holding back?
It’s all I’ve asked between now and the past
I’d love to hear you answer that

They’ll turn on the lights and we’ll say our good nights
Though they’re not good enough to last
While I’m tossing and turning, is your love burning, or have we layed it to rest?
Are we really just friends?
Are we really just friends?

Met beeld: http://www.youtube.com/watch?v=TRcJdxVFflg

En een heel sobere clip van The rock: http://www.youtube.com/watch?v=SGRy6YeLnZw
My love for you is all but new,
I give the rock only to you,
it is the piece that can break through,
the window of our love

middlebrother

Dankzij het sneeuwbal effect wint Middle Brother opeens aan urgentie. John McCauley staat natuurlijk links met een van zijn vele onvoorstelbaar foute zonnebrillen. In het midden Taylor Goldsmith van Dawes en rechts Matt Vasquez (met de Neil Young stem) van Delta Spirit.
Dawes was al bekend en perfecte begeleiding van mijn zomerse racefietstochten. Steeds opnieuw springen dezelfde prachtig romantische ontknopingszinnen naar voren.

Just beneath the surface there’s another one of her
The one I’m taking with me, the one that I prefer
After all her reasons but right before she left
Just beneath the surface is where she will stay kept.

Miracles come from faith, faith doesn’t come from miracles.

Only thing scaryer than dying is not dying at all. God will rest my soul.

You can judge the world by the sparkle you think it lacks. You can stare in the abyss but it will stare back.

Just Beneath The Surface blijkt geïnspireerd op Proust’s De kant van Swann. Taylor Goldsmith is een fervent lezer met goede leestips:
Vergeet tijdens het lezen dat je het boek ook daadwerkelijk wilt uitlezen. Gewoon een passage lezen en herlezen en als een spons steeds verder uitwringen.
Zoals te verwachten is hij geen fan van digitale boeken:
I like having a bookshelf. That keeps me motivated. If it was in a list on a Kindle it wouldn’t be as inspiring. And also seeing a bookmark 50 percent of the way through that keeps me wanting to read.

Hij citeert D.H. Lawrence die stelt dat je een boek pas na 6 keer werkelijk gelezen hebt.

Maar John McCauley steelt bij Middle Brother de show met het openingsliedje Daydreaming.

Early in the morning too hungover to go back to sleep.
Every sound is amplified, every light so dizzying.
Listen for a while to the neighbors having sex
Wishing I could lay my aching head upon your breast.

Can’t I dream another dream?
Can’t I close my eyes and wander back to sleep?

But I’m daydreaming about you.
I know that it’s wrong.
That I’m daydreaming about you
Cuz I’ve been daydreaming for so long.

A Bloody Mary afternoon, waste my time out in the sun.
Hum myself some melodies, maybe I can sing you one.
Maybe I could find you sitting down at the cafe.
Maybe I could join you at your table today.

Can’t I just get what I want?
Can’t I be the man that steals away your heart?

But I’m daydreaming about you.
I know that it’s wrong.
That I’m daydreaming about you.
I’ve been daydreaming for so long.
Yeah, I’ve been daydreaming for so long.

Later in the evening take the bus down and see the show.
He’ll be behind the bar. I’ll get a beer, leave a tip and lay low.
I’m just a kid that gets his drinks from you
And stands around and doesn’t have a clue.

Can’t I hold you close to me?
Can’t I ever say to you just what I mean?

But I’m daydreaming about you.
I know that it’s wrong
That I’m daydreaming about you.
Cuz I’ve been daydreaming for so long.
Oh yeah, I’ve been daydreaming for so long.

Met beeld: http://www.youtube.com/watch?v=36Q8otFlO3I

en voor de volhouders nog een oude video van Deer Tick:
http://www.youtube.com/watch?v=fNG6aK81ZAk

 

Advertenties

From → muziek

Geef een reactie

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: