Skip to content

Adelle Waldman – The love affairs of Nathaniel P. – 2013

09/01/2015

Author Adelle WaldmanModerne Engelstalige romans geven een prettig intensieve leeservaring. Door mijn onvolkomen Engels moet ik alle zeilen bijzetten en geniet van het moment dat de betekenis zich openbaart. De relatie met de tekst is veel hechter dan in het Nederlands gebruikelijk is. Nooit zal ik weten of de Engelstaligen ditzelfde genoegen beleven. Of zij hun contemporaine romans als vanzelfsprekend lezen, zonder tekstuele verrassingen. Want ik heb het idee dat vooral de Amerikanen hun geschreven taal avontuurlijk houden. Ze voegen voortdurend nieuwe woorden toe en hergebruiken oude vergane woorden. Ik heb jaren het blad Rolling Stone gelezen en was onder de indruk van de inventieve en gespierde taalkunst. Mijn dochter, die dankzij haar medicijnenstudie over een behoorlijke Engelstalige leesvaardigheid beschikt, klaagde vaak over die cryptische Rolling Stone artikelen. Zonder te mopperen moet ik ook erkennen dat ik de strijd met het Engels soms verlies.
Ghana must Go van Taiye Selasi was duidelijk een stap te ver en had in vertaling gelezen moeten worden. Ik was voortdurend aan het ontcijferen en kwam niet meer aan het verhaal toe. Ook The Time of our singing van Richard Powers was hoewel het muzikale onderwerp me aansprak ver boven mijn kunnen. Er is geen peil op te trekken hoe een boek uit zal pakken. Zelfs een Nederlandstalig boek als Het vijfde zegel van Simon Vestdijk (1937) over El Greco kan onleesbaar blijken. Dus maar gewoon bekijken van boek tot boek of het wonder geschiedt. Met de intentie alleen de Engelstalige boeken in hun oorspronkelijk taal te lezen.

Gabriel Roth schreef in 2013 met The unknowns een teder boek over een nerderige jongeman op liefdespad. Roth debuut was gearticuleerd en zat vol scherpe observaties. Adelle Waldman schrijft met haar debuut de overtreffende trap. Als vrouw kan ze misschien wel beter naar haar mannelijke hoofdpersonage kijken. Ze is superslim en observeert tot ver onder het oppervlak. Zij heeft het rationele van Ian McEwan uitgebouwd met een wolk van vrouwelijke observaties. Haar beeld schuift daarmee een beetje richting Jane Austen aan de Hudson. Niet onterecht want in een artikel geeft Adelle Waldman volmondig toe dat ze alles van Jane Austen meerdere malen gelezen heeft.

adelle-waldman-e1399407033923

Adelle Waldman zou heel goed een van de karakters in haar boek kunnen zijn. Ze was tot de publicatie van haar eerste roman ook een in Brooklyn wonende freelance schrijver en literatuur criticus. Aan de foto’s te beoordelen valt ze ook netjes binnen de dertiger leeftijd categorie van de liefdes van Nathaniel P. Heel ouderwets dat haar geboortedatum niet te googelen valt. Omdat ze in 1998 haar universitaire studie afrondde denk ik dat ze nu 17 jaar later net de 40 gepasseerd zal zijn. Ze was columnist voor de Wall Street Journal en schreef boekrecensies voor o.a Slate Magazine, Vogue en de NY Times Review of Books. Haar debuutroman komt net een jaar eerder dan die van haar man Evan Hughes. Uit de verantwoording achter in haar boek blijkt dat ze een moderne netwerker is. Het team dat haar bijstond moet wel 20 personen groot zijn geweest. Ze lazen haar het op proef, corrigeerden en gaven suggesties. Heel fijn om zo gesteund te worden maar ook wel moeilijk om uit die tegengestelde adviezen te kiezen.

The Love Affairs

The Love Affairs of Narthaniel P. is een korte roman (240 pag. x 400 = 95.000 woorden) die alles zegt wat nodig is over de Love Affairs van schrijver Nathaniel Piven. De tekst is zo gecondenseerd dat het boek ook niet veel dikker kan zijn. Iedere zin geeft een mooie observatie of een originele filosofische constatering. Want het is duidelijk dat Adelle Waldman veel op haar hart heeft over de relaties van de intellectuele literaire avantgarde in Brooklyn. Het zijn de 30-gers die op het punt staan er toe te doen, de cream of the cream van literair Amerika. Iedereen die ambitieus is verhuist naar de culturele hoofdstad en kiest voor Brooklyn boven het te dure Manhattan. De concurrentie is moordend en iedereen moet zich profileren en binnen zien te komen bij de uitgevers die de voorschotten geven.

Nathaniel Piven is begin 30 en een gevoelige intelligente man. Hij is ruimdenkend en feministisch maar daarnaast ook ambitieus. Na jaren broodschrijven kan hij eindelijk een stap voorwaarts zetten en zich concentreren op het grote en belangrijke werk. Vrouwen hebben een plaats in zijn leven maar zijn schrijven gaat voor. Als we met hem kennis maken heeft hij net een kortstondige verliefdheid met Juliet (34) achter de rug. Ze werd zwanger en hij begeleidt haar liefdevol door de abortus. Op een feestje bij een de vroegere vriendin Elisa (een high maintenance woman) ontmoet hij Hannah. Zij is eigenzinnig, zelfstandig en intelligent. Nate is onder de indruk van haar gevatte gesprekstechniek. Ze is ook altijd oprecht en eerlijk en zegt precies waar het op staat. Zoals ze bijvoorbeeld niet meteen met hem naar bed gaat en haar eigen leven wil handhaven. Heel mooi wordt beschreven hoe hun relatie ontstaat en zich langzaam verdiept. Ze brengen steeds meer tijd met elkaar door en Nate ontdekt dat hij meer rust en tijd vindt voor zijn schrijven. Halverwege het boek is hun relatie volmaakt in evenwicht.

Maar dan begint zijn verliefdheid heel langzaam te kantelen. Hij krijgt meer behoefte aan tijd alleen, stoort zich aan de vrouwenzaken in haar slaapkamer. Hij ziet het hangvet onder haar armen bewegen en haar te grote billen. Bij het kussen proeft hij de rooksmaak van haar sigaretten.
Nate voelt zich steeds meer ingeperkt door Hannah’s liefde. Hij houdt van haar maar kan zich niet verbinden. Hij wil niet voorspelbaar worden en zijn reacties steeds opnieuw zelf bepalen. Keer op keer praten ze en stemmen ze hun verwachtingspatroon op elkaar af. Hannah geeft Nate meer ruimte maar hij blijft het moeilijk vinden als ze te blij met hem is. Het is al mis als ze een ontbijt voor hem wil maken. Door zijn afhouden wordt Hannah onzeker en dat werpt nog meer irritatie op.

Things were fine. And yet he sometimes felt her eyes on him, watching to closely, trying to read his mood, clearly worried that he was growing bored or distant. Whe he was especially affectionate, he picked up on an anxious, guarded happiness that she tried but failed to conceal, as if he were a drug addict or a gambler and she the long-suffering wife who detected signs of reformation. This seemed humiliating, for the both of them.  –  195

Langzaam gaat hij meer naar andere vrouwen kijken en denkt aan overspel. Hannah kan het niet volhouden om te moeten concurreren met zijn boek. Ze weigert om haar leven volledig in dienst te stellen van Nate. Het komt toch weer neer op de oude waarheid dat een man alleen maar geïnteresseerd blijft tot het moment dat de verovering voltooid is.
Nate gaat een relatie aan met Greer. Zij is jaloers, oppervlakkig en wispelturig en compleet tegengesteld aan Hannah. Ze maken veel ruzie en Nat vindt het bevrijdend om een vrouw uit te schelden. Hij is nooit zeker van haar en dat houdt de relatie spannend. Zij heeft geen interesse in zijn intellectuele wereld en dat geeft hem de privacy die hij nodig heeft. Hun relatie houdt stand maar hij weet ook dat Hannah veel beter bij hem gepast zou hebben.

Adelle Waldman 2

Het is een prachtig en heel spannend boek. Ik weet niet of ik het me inbeeld maar ik denk dat alleen een vrouw al die emoties en gedachten zo nauwkeurig kan duiden. Ze is er zo goed in dat je bijna vergeet dat een vrouw deze mannengedachten geschreven heeft.

Mijn conclusie is dat de wezenlijke keuzes in leven en liefde niet bewust gemaakt worden. Net zoals je spruitjes niet lekker kunt denken kan je ook niet van iemand gaan of blijven houden. Het is tragisch maar ook wel avontuurlijk dat je er geen invloed op hebt. De enige mogelijkheid is om de omstandigheden zo in te richten dat de juiste keuze voor de hand komt te liggen. Dat kan door voldoende ervaring of kennis op te doen zodat een ander gezichtspunt ontstaat. Voor de kunstbeleving gaat dat zeker op. Maar bij het inschatten van mensen wordt het snel ongepast en neigt het naar vooroordeel. Die moet je misschien juist weer met minder voorkennis tegemoet treden.

Heerlijk veel ontknopingszinnen:

When it came to dating, his intelligence often seemed like an akward appendage that failed for the most part to provide him with whatever precisely was wanted – dry, cynical humor, gallantry, an appreciaton for certain trendy novelists – but nonetheless made a nuisance of itself by reminding him when he was bored.        54

Although it wasn’t something he’d admit aloud, he often thought women were either deep or reasonable.     57

Ethical people don’t take advantage of other people’s weakness…….. And trading on weakness is exactly what dating felt like, wit so many of these women  –  with their wide-open hopefulness, their hunger for connection and blithe assumption that men wanted it just as badly.      63

Bad service was an source of great frustation for her, an irritant that might at any moment set her off, like science was for the medieval church.       80

On his table, Nate’s cell phone began to vibrate, flailing like an overturned cockroach struggling to right itself.      87

“Nate says that good drivers are people who can put their minds on cruise control. Their brains are like small Japanese cars. He, on the other hand – well, his brain is this huge roaring engine that needs to be constantly monitored. It’s to powerful to be put on a default setting where it can seamlessly change gears or pick up on a stoplight ahead.”        93

He had tidied in preperation for her visit, but his apartment cleaned up was unconvincing, like a career hoodlum dolled up for court by his lawyer.        98

Cara was less amused. Her face was slow to change expression, like an old clock face behind which heavy wheels had to turn,     152

Jason’s sensitive side, on the rare occasions when it emerged, seemed infinitely fragile, like glass so fine that even discordant notes of speech could cause it to shatter.          194

Nate had a long and intimate relationship with guilt.     204

As a rule, men want a reason to end a relationship, while women want a reason to keep it going.        214

Greer was smart, like a finely honed sports car, her mind wasn’t weighted down with unnecessary encumbrances, but she was naturally gifted in the dialectical mode of argument, quick to the point out the holes in your logic and to come back with counterarguments. When dialectic failed she had at her disposal another powerful tool: tears. This rhetoric device she considered perfectly legitimate: tears fell under the rubric of sincerity.        226

love-affairs

 Voor Gabriel Roth zie:

https://erikgveld.wordpress.com/2014/09/26/gabriel-roth-the-unknowns-2013/

Advertisements

From → literatuur

Geef een reactie

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: