Skip to content

Ontknopingsmuziek 16-20

21/03/2015

Free - Fire and water

Free – Fire and Water – 1970

Engeland heeft veel grote soulzangers voortgebracht. Paul Rodgers hoort daar zeker bij. Zijn rokerige stem past ook perfect bij de bluesrock van zijn band Free. Toch was hij zeker niet het belangrijkste bandlid. Bassist Andy Fraser en gitarist Paul Kossof bepalen het geluid in gelijke mate. Ze spelen voor in de mix en vooral de als solo-instrument bespeelde donkere bas van Fraser geeft een lekker dwars gevoel. Paul Kossof blinkt uit door de eenvoud in zijn gitaarspel. Heel mooi zoals men vroeger het geluid niet dichtsmeerde met een overdaad aan instrumenten. De vergelijking met Led Zeppelin ligt voor de hand maar lukt toch niet. Free is zeker groot en populair geweest maar geen band kan tippen aan het stadiongeluid van Led Zeppelin. Free was meer de alternatieve variant voor de fijngevoelige luisteraar. In 1973 ging de groep uit elkaar en vormde Rodgers zijn eigen stadionband Bad Company. Paul Kossof had problemen met het snelle einde, zocht steun in de heroïne en stierf in 1976 op 26-jarige leeftijd aan de gevolgen. Op de elpee staan slechts 7 liedjes met een gemiddelde lengte van 5 minuten. Het slotnummer is veruit de bekendste en de grote zomerhit: All right now.

There she stood in the street, smilin’ from her head to her feet;
I said, “Hey, what is this? Now baby, maybe, maybe she’s in need of a kiss.”
I said, “Hey, what’s your name? Maybe we can see things the same.
“Now don’t you wait, or hesitate, Let’s move before they raise the parking rate.”

All right now, baby, it’s a-all right now.

I took her home to my place, Watchin’ every move on her face;
She said, “Look, what’s your game, baby? Are you tryna’ put me to shame?”
I said “Slow, don’t go so fast, don’t you think that love can last?”
She said, “Love, Lord above, now you’re tryna’ trick me in love.”

All right now, baby, it’s a-all right now.

Cypress Hill

Cypress Hill – Black Sunday – 1993

Het hoesje van Black Sunday oogt net zo gevaarlijk als de muziek klinkt. Het Amerikaanse rap trio Cypress Hill kwam met hun 2de album spectaculair binnen op 1 in de Amerikaanse Billboard 200 en verkocht 3,5 miljoen exemplaren. Het ongewone  album maakte de crossover naar de poplijsten en werd daarmee de genrebender voor de rapmuziek. Met hun venijnige stemmetjes snijden de 3 rappers hun cryptische teksten door de lome beat die wordt gedomineerd door een vette bas. Die teksten zijn een doorgaande lofzang op het roken van cannabis. Ter educatie wordt de geschiedenis van de softdrug op de met schedels versierde binnenkant van het hoesje in 19 stellingen uit de doeken gedaan. Cypress Hill verkocht in totaal 18 miljoen albums en werd een boegbeeld voor de strijd van het medicinale gebruik van cannabis. Insane in the brain is hun anthem, je moet de tekstflow ondergaan en niet teveel willen duiden.

Who you tryin’ to get crazy with ese? Don’t you know I’m loco?
To da one on da flamboyant tip, I’ll just toss that ham in the fryin’ pan
Like spam, get done when I come and slam, Damn, I feel like the Son of Sam
Don’t make me wreck shit, hectic, Next get the chair got me goin’ like General Electric
And the lights are blinkin’, I’m thinkin’, It’s all over when I go out drinkin’
Ohh, makin’ my mind slow, That’s why I don’t fuck with the big four, oh
Bro, I got ta’ maintain, ‘Cause a nigga like me is goin’ insane

Insane in da membrane, Insane in the brain, Insane in da membrane, Insane in the brain, Insane in da membrane, Crazy insane, got no brain, Insane in da membrane, Insane in the brain

Do my shit undercover now it’s time for the blubba, Blabber, to watch that belly get fatter
Fat boy on a diet, don’t try it, I’ll jack your ass like a looter in a riot
My shit’s fat like a sumo, slammin dat ass, Leavin your face in the grass
‘Cause you know, I don’t take a chulo, lightly, Punks just jealous ‘cause they can’t outwrite me
Or kick that style, wicked, wild, Happy face nigga never seen me smile
Rip dat main frame, I’ll explain, A nigga like me is goin’ insane

Insane in da membrane, Insane in the brain, Insane in da membrane, Insane in the brain, Insane in da membrane, Crazy insane, got no brain, Insane in da membrane, Insane in the brain.
Like Louie Armstrong played the trumpet, I’ll hit that bong and break ya off somethin’ soon
I got ta get my props, Cops, come and try to snatch my crops
These pigs wanna blow my house down, Head underground to the next town
They get mad when they come to raid my pad, And I’m out in the nine deuce Cad
Yes I’m the pirate, pilot of this ship, If I get with the ultraviolet dream
Hide from the red light beam, Now do you believe in the unseen?
Look, but don’t make you eyes strain, A nigga like me is goin insane

Insane in da membrane, Insane in the brain, Insane in da membrane, Insane in the brain, Insane in da membrane, Crazy insane, got no brain, Insane in da membrane, Insane in the brain.

Iris Dement My Life

 Iris Dement – My Life – 1993

Als ik een potje wil huilen zet ik My Life van Iris Dement (1961) op. Die emotie kan zelfs ’s ochtends op de fiets via mijn in-ear Ipodplugs zomaar toeslaan. Het is altijd moeilijk om de aanleiding van grote gevoelens te achterhalen. Bij Iris Dement zit het in de combinatie van haar hartverscheurende stem en de droevige teksten. Met die stem is iets vreemds aan de hand. Ze kan soms gelijktijdig met 2 verschillende stemmen zingen. De een is soepel en levendig en de ander schreeuwt het uit van de pijn en verlangen naar beter. Aan het aantal van haar 13 broers en zusters is goed af te leiden dat ze uit een gelovig gezin komt. Een deel van haar teksten spreekt dan ook een diep berustende christelijke levenswijze uit. Haar muziek is een samenvoeging van country, folk en gospel. In 25 jaar heeft ze slechts 6 albums uitgebracht en My Life is de 2de. Ik heb geen behoefte aan meer, hij voldoet ruimschoots om niet op te drogen.

My father died a year ago today.
The rooster started crowing when they carried Dad away.
There beside my mother, in the living room, I stood,
With my brothers and my sisters, knowing Dad was gone for good.

Well, I stayed at home just long enough,
To lay him in the ground and then I,
Caught a plane to do a show up north in Detroit town.
Because I’m older now and I’ve got no time to cry.

I’ve got no time to look back, I’ve got no time to see,
The pieces of my heart that have been ripped away from me.
And if the feeling starts to coming, I’ve learned to stop ‘em fast.
`Cause I don’t know, if I let ‘em go, they might not wanna pass.
And there’s just so many people trying to get me on the phone.
And there’s bills to pay, and songs to play,
And a house to make a home.
I guess I’m older now and I’ve got no time to cry.

I can still remember when I was a girl.
But so many things have changed so much here in my world.
I remember sitting on the front yard when an ambulance went by,
And just listening to those sirens I would breakdown and cry.

But now I’m walking and I’m talking,
Doing just what I’m supposed to do.
Working overtime to make sure that I don’t come unglued.
I guess I’m older now and I’ve got no time to cry.

Now I sit down on the sofa and I watch the evening news:
There’s a half a dozen tragedies from which to pick and choose.
The baby that was missing was found in a ditch today.
And there’s bombs a’flying and people dying not so far away.

And I’ll take a beer from the ‘fridgerator,
And go sit out in the yard and with a cold one in my hand,
I’m gonna bite down and swallow hard.
Because I’m older now: I’ve got no time to cry.
I guess I’m older now: I just ain’t got no time to cry.

Roosbeef cd 1.BMP

Roosbeef – Ze willen wel je hond aaien maar niet met je praten – 2008

Als ik de 1ste cd van Roosbeef na lange tijd weer eens opzet ben ik bang voor een tegenvallende hernieuwde confrontatie. Ik kijk er eigenlijk van op dat zij zo goed stand houdt. Haar stem is subtiel breekbaar en perfect voor de ontroerende teksten van haar persoonlijke liedjes. Ze heeft geen last van het belerende dat veel Nederlandse popmuziek al snel op cabaret of luisterliedjes doet lijken. Misschien is het wel die beperkte zangstem die haar stevig in de popmuziek verankerd. Maar de grootste charme zit in de poëtische teksten die verloren werelden oproepen. Ieder liedje toont een eigen universum vol originele en intieme observaties. Die teksten blijken op papier of scherm niet zo teder als gezongen. Voor een indruk toch maar het liedje over de sloop van haar ouderlijke boerderij.

‘T is mooi, ‘T is klaar, ‘T is goed, ‘T is gedaan, ‘T is op, ‘T is rond, ‘T wordt plat
Ik ben hier niet geboren, Minstens één meter gegroeid,
Familie Mulder was ons voor, Die zijn hier opgegroeid
Gemeente Duiven zet hem op, Gebruik je lasbril en een schop,
Schroefje hier schroefje daar, De boerderij valt uit elkaar
Zoveel botten in de aarde, Zoveel dooien zoveel maaien,
Dag Sjonny, Vetje, Gerard, Kabongo 1, Kabongo 2, Chintje, Henk
Houtdraadboutje hier, Houtdraadboutje daar, De boerderij valt uit elkaar
Dag erf, Dag schuur, Dag deel 1 en 2, Dag buur
De boerderij krijgt een spuitje, De boerderij krijgt een spuitje, De boerderij krijgt een spuitje
Zonder verdoving
‘T is mooi, ‘T is klaar, ‘T is goed, ‘T is gedaan, ‘T is op, ‘T is rond, ‘T wordt plat

Tea Party - edges of twilight

 The Tea Party – The edges of twilight – 1995

The Tea Party maakt met The edges of twilight het pad af dat Led Zeppelin korte tijd met Kazmir volgde. Het Canadese hardrocktrio ontstond in 1990 en ze noemden zich naar de hash bijeenkomsten van Ginsberg, Kerouac en Burroughs.  Van een gitaartrio transformeerden ze zich langzaam naar een ensemble van multi- instrumentalisten. Ze combineren met exotische oosterse instrumenten en vinden een mooie mix van heavy metal en wereldmuziek. Nooit hebben ze vermoed dat hun naam en de daarbij horende website door de opkomst van de politieke Teaparty in Amerika veel waard zou worden. Er werd $ 1 miljoen geboden voor de rechten op de domeinnaam teaparty.com maar ze verkochten niet. Die stelllige overtuiging is ook in hun muziek aanwezig en soms lijken ze wel op een van de laatste supergroepen. De kolossale  stem en de scheurende gitaar van Jeff Martin maken natuurlijk de meeste indruk. Ongewild drukt hij zijn bandleden naar de achtergrond. Zoals bij veel muziek luister ik amper naar de teksten en hoor ik in de stem gewoon een extra instrument. Alleen cryptische flarden komen bovendrijven in de muziekbrij. Turn the lamp down low….. Pretty baby won’t you talk with me…….. And you tear me apart, my love. Yes you tear me apart, my love, and you tear me apart, my love. Yes you tear me apart, my love.

 

 

Wat er aan voorafging:
1. Richard Strauss – Eine Alpensinfonie – 1915
2. Frank Sinatra – In the wee small hours – 1955
3. Miles Davis – Kind of Blue – 1959
4. David Bowie – Low – 1977
5. Mike Farris- Salvation in Lights – 2007
6. Black Album – Metallica – 1991
7. Franz Schubert – Symfonie in C majeur – D944 – 1825
8. Rory Gallagher – Calling Card – 1976
9.  Never No Lament – Duke Ellington – The Blanton-Webster Band (1940-1942)
10. Madrugada – Industrial Silence  – 1999
11. Buddy Miller – Your love and other lies – 1995
12. Beyoncé – Beyoncé – 2014
13. Led Zeppelin – Led Zeppelin  – 1969
14. George Friedrich Handel – Concerti Grossi Opus 6 – 1739
15. Ray Charles – Modern sounds in Country & Western – 1962

https://erikgveld.wordpress.com/2014/10/20/ontknopingsmuziek-1-5/
https://erikgveld.wordpress.com/2014/12/10/ontknopingsmuziek-6-10/
https://erikgveld.wordpress.com/2015/01/18/ontknopingsmuziek-11-15/

Advertisements

From → muziek

One Comment

Trackbacks & Pingbacks

  1. ontknopingsmuziek 26-30 city blues | Ontknoping

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: