Skip to content

Rechtbank films 1-10

04/07/2016

devils-advocate-5056ff0662960

The Devil’s Advocate – Taylor Hackford – 1997

De veelbelovende advocaat Keanu Reeves wordt naar Manhatten gehaald om te werken bij de gerenommeerde advocatenfirma van Al Pacino. Reeves’ vrouw Charlese Theron kan de luxe niet geloven als ze hun 5 Avenue appartement betrekken. Theron heeft eerder door dan haar man hoe ze de occulte wereld van Pacino worden binnengetrokken. Pacino heeft hem bij de firma gehaald omdat hij zijn vader is én daarbij de duivel blijkt te zijn. Reeves raakt beïnvloedt door de charmes van Pacino’s dochter en zijn eigen halfzuster Connie Nielsen. Reeves enige uitweg blijkt een mystieke zelfmoord waarna hij een nieuwe start kan maken met Theron.
Taylor Hackford heeft een dure en gelaagde film gemaakt over rechtstaat, religie en liefde. Centraal staat de keuze of het leven meer is dan alleen maar winnen en geld verdienen. Taylor Hackford lijkt de perfecte persoon voor de klus. Het lukt hem keer op keer om met zijn beperkte creativiteit toch interessante films te maken die voldoende geld opbrengen om door te mogen gaan. Uit zijn huwelijk met Helen Mirren blijkt dat hij naast het filmen ook nog andere interesses had. Budget $57 miljoen, gross worldwide $92 miljoen. Het succes zal voor een groot deel ook door Al Pacino komen die toen op de top van zijn kunnen acteerde.

Rules-of-Engagement-film-images-2722301d-6053-4947-a4e4-a64275cb384

Rules of Engagement – William Friedkin – 2000

Een van de laatste films van de veelzijdige regisseur William Friedkin die naast de Exorcist (1973) en de French Connection (1971) ook rechtsspraak kan verfilmen. Hij begint zijn film in het oorlogstheater en eindigt pas na een politieke mediasteekspel in de rechtbank. Samuel Jackson is dit keer een topmilitair die de opdracht krijgt om een ambassadeur in Jemen te redden. Ter bescherming van zijn manschappen opent hij het vuur op gewapende burgers en richt een bloedbad aan. De publiciteit krijgt er vat op en de politiek zoekt een zondebok. De hoge heren verdraaien de bewijzen zodanig dat Jackson onschuldige burgers zou hebben gedood en berecht kan worden. De voormalige Vietnammaat Tommy Lee Jones komt zijn mariniermaat in de rechtbank te hulp. Hij bezoekt Jemen en toont aan dat er wel degelijk gewapende burgers waren en dat Jackson de juiste keuze heeft gemaakt. De film is vooral vanwege zijn veelzijdigheid een beetje tegenvallend en routinematig geworden. Maar met powerhouse acteurs als Jackson en vooral ook Jones kan er niet veel misgaan. Budget $60 miljoen – Gross Worldwide $71 miljoen.

class action

Class Action – Michael Apted – 1991

Burgerrechten advocaat Gene Hackman komt in de rechtbank tegenover zijn dochter Mary Elizabeth Mastrantonio te staan. Zij verdedigt de belangen van een autofabrikant die aangeklaagd wordt vanwege een fabricagefout die een auto-explosie veroorzaakte. Vader en dochter hebben een leven lang van strijd achter de rug. Zij vinden elkaar pas als het chique advocaten kantoor van de dochter openheid van zaken geeft. Voor de fabrikant was het een simpel rekensommetje: 2 miljoen auto’s terughalen is vele malen duurder dan in 3000 gevallen smartengeld uitkeren. Prachtig psychologisch drama waarin de verbaal sterke Hackman en Mastrantonio heel wat afpraten en alle emoties vol onthutsende waarheden tegenkomen. Regisseur Michael Apted heeft ook deze subcultuur van de rechtszaal treffend verbeeld. Eerder had hij al een goed oog voor apen (Gorillas in the mist 1988), Hillbillies (Coal Miners daughter 1980), Russen (Gorky Park 1983) en een verwilderde kluizenaarster (Nell 1994). Gross worldwide: $28 miljoen.

Runaway Jury

Runaway Jury – Gary Fleder – 2003

Het Amerikaanse rechtssysteem gaat niet zozeer over gelijk hebben maar over gelijk krijgen. In Nederland wordt gewogen door de rechter die een expert is. In het super democratische Amerika laat men het over aan de leken van de jury. Runaway Jury gaat over het bewerken en manipuleren van die jury. Drie partijen proberen ieder op hun manier hun gelijk te halen in een rechtszaak tegen de wapenindustrie. Dustin Hofman is natuurlijk de advocaat voor de goeden. Gene Hackman representeert het kwaad en wil de jury kopen voor de wapenindustrie. John Cusack verdient zijn boterham door zich als jurylid te laten omkopen en zijn vriendin Rachel Weisz onderhandelt over de verkoopprijs. Hackman is resourceful maar kan toch niet winnen. Hij betaalt maar de jury stemt toch in met een persoonlijke wraakactie van Cusack&Weisz tegen de wapenlobby. Een vakkundig en virtuoos gemaakte film met oogstrelend camerawerk van Robert Elswit. Het verhaal van John Grisham is gewoon te spannend om van zijn fotografie te kunnen genieten. Budget $60 miljoen – gross woldwide $ 80 miljoen.

judgment-at-nuremberg 1a

Judgement at Nürnberg – Stanley Kramer – 1961

De moeder van alle rechtbankfilms is gemaakt door de meest maatschappelijke regisseur Stanley Kramer. Hij kiest voor zijn film niet het hoofdproces met de grote Nazi namen maar het proces tegen de rechters. Zij maakten de wetten die verantwoordelijk waren voor de sterilisatie, deportaties en doodstraffen. Spencer Tracy is de Amerikaanse rechter die naast zijn rechtspraak ook de druk voelt om de Duitsers te vriend te houden tegenover de Russen. De casting is perfect met Maximiliaan Schell als een scherpe Duitse verdediger en Richard Widmark als de botte Amerikaanse aanklager. Verder Burt Lancaster als hautain zwijgende beklaagde rechter, Montgomery Clift is een gebroken ervaringsdeskundige en de 60-jarige Marlene Dietrich speelt overtuigend een Duitse aristocrate. Zelfs Judy Garland heeft een plekje gevonden waarin zij wordt beschuldigd van relatie met een joodse man. Alle clichés worden toegepast om de verschrikkelijke boodschap over te brengen: documentairebeelden van de concentratiekampen, we hebben het niet geweten, we dienden ons land en dachten dat Hitler een fase was. Het lijkt een hele zit maar de 3 uur zijn zo voorbij. Budget $3 miljoen, gross worldwide $10 miljoen.

fracture

Fracture – Gregory Hoblit – 2007

Anthony Hopkins schiet zijn overspelige vrouw door het hoofd en tekent na de arrestatie een schuldbekentenis. Aanklager Ryan Gosling neemt deze laatste opdracht aan voor hij als hotshot advocaat overstapt naar een bekende advocatenfirma. Het vuurwapen blijkt ongebruikt en de kogelhulzen zijn onvindbaar. Omdat zijn vrouw nog in coma ligt blijft Hopkins onschuldig tot hij schuldig wordt bevonden. In de rechtszaak vertelt hij dat de agent die hem arresteerde een verhouding met zijn vrouw had. De rechter kan daardoor zijn schuldbekentenis niet meer als bewijsstuk accepteren. Gosling zet zijn nieuwe baan op spel om Hopkins toch achter de tralies te krijgen. Hopkins wordt vrijgesproken en haalt met zijn persoonlijke bezittingen een envelop op met zijn ongebruikte vuurwapen op. Het gebruikte wapen was van de agent en geruild voor en na de daad. Hopkins laat euthanasie plegen bij zijn vrouw maar vergeet dat de kogel nog in haar hoofd zit. Gosling mag hem nog een keer aanklagen en nu voor poging tot doodslag omdat hij was vrijgesproken wegens poging tot moord. Gosling acteert briljant als smart ass lawyer met potentie. Hopkins blijft zijn vertrouwde geniale gek van Silence of the lambs. Gregory Hoblit (zie ook volgende film) maakte er een moderne film-noir van met bijbehorende overheersende soundtrack. Zeer sterk maar ook ingewikkeld verhaal. De truc met het vuurwapen en schuldbekentenis ontgaat me nu alweer. Gross worldwide $91 miljoen

Primal Fear

Primal Fear – Gregory Hoblit – 1996

Richard Gere is een arrogante topadvocaat die pro bono de 19-jarige misdienaar Edward Norton verdedigt voor moord op de aartsbisschop. Hij is niet geïnteresseerd in Norton’s onschuld omdat hij de waarheid zelf maakt. Norton heeft een gespleten persoonlijkheid en zegt dat een derde de moord heeft gepleegd. Gere heeft de rechtszaak op schuldig ingezet en kan niet meer switchen naar krankzinnig. Hij speelt zijn spel via de aanklager Laura Linney die vroeger zijn vriendin was. Zij is een pittige tante en Gere weet dat zij bij haar kruisverhoor de agressieve kant van Norton naar boven zal halen. Het lukt en Norton kan zich niet beheersen en het komt tot een handgemeen. De rechter breekt de rechtszaak af vanwege ontoerekeningsvatbaarheid en Norton komt vrij. Als Gere afscheid neemt van zijn klant ontdekt hij door een verspreking dat Norton geen gespleten persoonlijkheid heeft. De slechte Norton heeft zijn onschuldige personage gespeeld om vrij te komen.  Gregory Hoblit (zie vorige film Fracture) heeft vooral door de onverwachte ontknoping een zeer goede film gemaakt. Norton kreeg terecht een Oscarnominatie voor beste bij-acteur. Budget $30 miljoen, gross worldwide $102 miljoen.

Rainmaker

The Rainmaker – Francis Ford Coppola – 1997

Een Rainmaker is een zaak die veel geld voor een advocaat oplevert. Matt Damon is een jonge idealistische advocaat die bij het louche advocatenkantoor van Mickey Rourke gaat werken. Collega Danny de Vito maakt hem wegwijs en samen bezoeken zij het ziekenhuis om klanten te vinden. Damon ontmoet daar de door haar echtgenoot mishandelde Claire Danes. Er ontstaan vervolgens 2 afwisselende verhaallijnen. De rechtszaak gaat over een leukemie patiënt die sterft omdat zijn ziektekosten verzekering de behandelverzoeken afwijst. Damon bewijst dat de verzekeraar standaard alle aanvragen voor vergoeding afkeurt. Als de jury $50 miljoen schadevergoeding toekent gaat de maatschappij failliet en houdt de directeur zijn geld. Ook Matt Damon krijgt niets van zijn vergoeding die 1/3 deel van de schadevergoeding is. Het tweede verhaal is zijn relatie met Claire Danes. Hij vecht met haar gewelddadige man en laat hem gewond achter. Danes stuurt Damon weg en maakt zelf de zaak af. Zij komt door haar voorgeschiedenis vrij vanwege zelfverdediging. Je kunt het aan Francis Ford overlaten, The Rainmaker is vooral een heel mooi gemaakte film met prachtige fotografie van John Toll. Het ingetogen van acteerwerk van de altijd ontwapende Matt Damon en breekbare Claire Danes doen de rest. Budget $40 miljoen. Gross USA $46 miljoen. Coppola schreef het script naar het boek van John Grisham.

Time to kill

A time to kill – Joel Schumacher – 1996

Samuel Jackson neemt in Mississippi het recht in eigen hand en vermoordt op weg naar de rechtszaal de redneck verkrachters van zijn 10-jarige dochter. Hij is overduidelijk schuldig en de jonge advocaat Matthew McConaughey neemt de ondankbare taak van de verdediging op zich. Alles hangt af van wie de jury uitkiest. De openbare aanklager Kevin Spacey ziet in de zaak een kans om herkozen te worden. Geen middel wordt geschuwd en zelfs de KKK wordt ingezworen om de verdediging te bewerken. McConaughey krijgt hulp van de bijdehante stagiaire Sandra Bullock en advies van zijn louche collega Oliver Platt. Pas als McConaughey in zijn eindpleidooi de verkrachtingsscène visualiseert kan de witte jury over haar vooroordeel heenstappen en voor onschuldig kiezen. Het is een vreemd gevolg van het Amerikaanse jury-systeem dat alleen maar zonder gradaties in wel of niet schuldig kan denken.
Samuel Jackson is als altijd overtuigend, Matthew McConaughey laat zich niet door Sandra Bullock verleiden en blijft bij zijn veel leukere echtgenote Ashley Judd. Spektakel regisseur Joel Schumacher kreeg met gemak de voor hem geringe $40 miljoen bij elkaar en gaat als gewoonlijk voor het grote Hollywood emotie gebaar. Slaagt daarmee ook grandioos met een gross worldwide van $150 miljoen. Dan mag je nog wel een volgende film maken.

The Judge14

The Judge – David Dobkin – 2014

Big city lawyer Downey Jr. (Innocent people can’t afford me) reist naar het zuiden van de VS voor de begrafenis  van zijn moeder. Zijn autoritaire vader Robert Duvall is daar de stadsrechter die heimelijk wordt behandeld tegen kanker. Hij veroorzaakt een verkeersongeluk en wordt beschuldigt van doodslag omdat het een voormalig veroordeelde betrof. Vader Duvall wil niet door zijn zoon geholpen worden en gelooft in een oprechte lokale advocaat. Door zijn onnozelheid leidt het voorverhoor echter tot een strafzaak. Billy Bob Thornton is de geslepen aanklager en Downey kan eindelijk aan slag. Hij heeft voorkeur voor een domme jury omdat die maximaal beïnvloedbaar is. Tegen de wil van zijn vader in bewijst hij dat de chemokuur geheugenverlies heeft veroorzaakt. Omdat de aanklager geen getuigen kan vinden wordt Duvall bijna vrij gesproken. Tot de rechter in Duvall boven komt en hij zijn  geweten moet volgen en schuld bekent. Duvall wordt niet veroordeeld voor moord maar krijgt 4 jaar voor doodslag en is 7 maanden later vrij omdat hij stervende is.
David Dobkin heeft een heerlijk trage film gemaakt in de stijl van regisseur Clint Eastwood. Cameraman Janusz Kaminski (van Steven Spielberg) produceert mooie beelden met diepe schaduwen. Duvall is op zijn leeftijd van 84 imposant en speelt een man van 72. Robert Downey is lekker ordinair bijdehand en we zijn blij dat hij jeugdvriendin Vera Farmiga toch nog krijgt. Budget $50 miljoen; gross worldwide $85 miljoen.

Advertenties

From → film

One Comment
  1. MAN!!!! Wanneer heb jij al die films gezien en zo mooi verzameld en beschreven??!!! Ik sta paf.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: