Skip to content

muziekfilms 31- 40

01/09/2016

pick_of_destiny05

Tenacious D in: The Pick of Destiny – Liam Lynch – 2006

Jack Black loopt na een ruzie met zijn vader Meat Loaf van huis weg en vindt in Kyle Gass zijn rockmeester. De Powerslide en Cockpush zijn stoere muziekverhalen maar blijken niet waar. Toch sluiten ze vriendschap en vormen een band. De naam wordt afgeleid van de birthmarks op hun billen: Tenac en ious D. Het blijft bij een duo dat weinig succes heeft. Ze ontdekken dat de grote bands als ACDC, the Who en Led Zeppelin allemaal met dezelfde gitaarpick (plectrum) spelen. Verkoper Ben Stiller van de muziekwinkel vertelt het verhaal. Het blijkt de Pick of Destiny te zijn die door de duivel is gemaakt uit zijn tand. De pick was in bezit van een middeleeuwse minstreel, verdween voor eeuwen en dook weer op bij Robert Johnson. Nu is hij onderdeel van de collectie van het Rock Museum. Met veel stuntelwerk lukt het om de pick te stelen. Als ze er allebei mee willen spelen krijgen ze ruzie en breekt hij doormidden. De manager preekt dat Satan niet in de pick zit maar in ons hart. Het is een stemmetje dat zegt fuck you en I wanna rock. Die manager raapt de pickhelften op en verandert in de duivel (David Grohl). Het duo gaat een muziekbattle met hem aan en wint.

Een echte buddy film over de band waarin Black & Gass vroeger werkelijk hebben gespeeld. Veel penisgrappen met mooie namen (Wrinklestick, Helmethead). Alleen de inbraak in het Rock Museum met Mission Impossible scenes is teleurstellend. Het scenario is door Black en Gass zelf geschreven. Toch was de eerste muziekfilm met Frank Black  School of Rock (Richard Linklater -2003) beter en leuker.
Budget $20 miljoen, boxoffice worldwide $ 13 miljoen.

rocker02

The Rocker – Peter Cattaneo – 2008

Hardrock drummer Rainn Wilson wordt uit zijn band Vesuvius (prachtige naam voor een metalband) gezet. Hij stopt met de muziek en krijgt pas 20 jaar later een tweede kans als hij met college band ADD op een schoolfeest mag optreden. Hij geniet met volle teugen en neemt de jonkies op sleeptouw door zijn Rock&Roll attitude uit te dragen. Als hij een optreden heeft geregeld moeten zijn bandleden zelfs toestemming vragen van hun ouders om op een churchretreat te gaan. Het bedrog komt uit en ze krijgen huisarrest. De nerd van de band maakt een closed tv netwerk tussen de huizen om toch te kunnen oefenen. Wilson drumt, vanwege de warmte, naakt en wordt, als de opname op YouTube komt, bekend als The naked drummer. Een platencontract en tour volgen en tot slot worden ze het voorprogramma van Vesuvius. Als Vesuvius blijkt te playbacken wordt ADD door de fans tot hoofdact uitgeroepen en ligt de weg naar roem open.

Leuke rockband clichés: de sombere ingekeerde knappe gitarist/zanger/schrijver, de 19-jarige punky bassiste (Emma Stone) die nooit lacht, de dikke nerdy keyboardspeler en de drummer als rockbeest. Rock & Roll blijkt opnieuw eerder een state of mind dan een muziekvorm. Rainn Wilson is best wel leuk als hij tevergeefs de rockstar clichés van het leven on the road wil uitdragen (I would love to spent my nine months inside you.)
Vroege rol van Bradley Cooper als bandlid van Vesuvius en een late rol van Christina (All in the family) Applegate als moeder van een van de ADD bandleden. Emma Stone leerde voor de film basgitaar spelen en voerde al haar nummers zelf uit.
Budget $15 miljoen en gross worldwide $9 miljoen.

sweet and lowdown

Sweet and Lowdown – Woody Allen – 1999

Sean Penn speelt de fictieve jazz gitarist Emmet Ray die in de jaren 30 de beste gitarist na Django Reinhardt was. De film is in documentaire vorm opgebouwd waarbij hedendaagse personages commentaar geven op leven en loopbaan van Emmet. Hij is een kunstenaar en schuinsmarcheerder die naast het gitaarspelen ook drinkt, gokt, pooiert en steelt. Maar hij is ook naïef, een beetje dom en egoïstisch. Emmet wil geen opnamen maken omdat hij bang is dat anderen dan zijn stijl gaan kopiëren. Bij een dubbeldate raakt hij opgescheept met de stomme Samantha Morton en na veel problemen raakt hij gehecht aan haar. Ze gaan samenwonen maar Penn blijft de kunstenaar die zich niet kan binden. Hij verlaat haar en trouwt met schrijfster Uma Thurman die meer gefascineerd is door de kunstenaar dan verliefd op de mens. Als hun huwelijk strandt kan hij niet meer terug naar de inmiddels getrouwde Samantha. Penn slaat zijn gitaar in stukken en verdwijnt voorgoed uit beeld.
Als bijna alle Allen films is het een kleine film die meer sfeer dan verhaal wil vertellen. Sean Penn is als gewoonlijk goed maar Samantha Norton steelt toch de show met haar doortastende stille eigenwijsheid.

Onverwacht groot budget van $30 miljoen voor een Woody Allen film. Toch wordt het ondanks de 2 Oscar Nominaties (Penn voor mannelijke hoofdrol en Samantha Morton voor vrouwelijke bijrol) totaal niet terugverdiend. Penn bespeelt een prachtige Selmer Maccaferri gitaar uit 1932.
Budget $ 30 miljoen, gross USA $ 4 miljoen.

The soloist – Joe Wright – 2009

Journalist Robert Downey ontmoet de dakloze straatmuzikant Jamie Foxx als die op een viool met 2 snaren speelt. Hij blijkt een voormalig cello leerling van de Julliard School of Music die na 2 jaar afhaakte. Downey maakt hem onderwerp van zijn krantencolumn en langzaam gaat het balletje rollen. Een bejaarde lezeres staat haar cello af en Downey regelt een plek in een daklozenshelter waar Foxx kan spelen. De muziek heeft een rustgevende invloed op de vaak mentaal gestoorde bewoners. Foxx wil echter niet blijven en prefereert de vrijheid van de straat boven de benauwdheid van een appartement.
De helende werking van muziek en bovenal Beethoven speelt een grote rol in de film. Maar regisseur Joe Wright heeft vooral  een pleidooi voor de 90.000 daklozen van Los Angeles willen maken. Erg mooie rol van Robert Downey die doet wat hij kan en radeloos wordt als hij Foxx niet kan helpen. De enige verbetering is dat Foxx aan het eind van de film wel binnen slaapt en naast de cello een tiental andere instrumenten heeft leren bespelen.
Budget $60 miljoen, Gross USA $30 miljoen, Joe Wright moet oppassen.

De Battre mon coeur

De battre mon coeur s’est arrêté / The beat that my heart skipped – Jacques Audiard – 2005

De louche vastgoedhandelaar Romain Duris komt zijn oude muziekleraar tegen en wil zijn pianospel weer oppakken. Hij was een veelbelovend student maar is er 10 jaar geleden mee is gestopt. Nu ziet hij de piano als een weg terug uit de criminaliteit en gaat zich voorbereiden op een auditie. Hij neemt les bij een onderdanige Chinese pianiste Miao Lin  die pas in het land is en nog geen Frans spreekt. Iedere dag om 14:00 gaat hij naar haar toe en zij leert hem met gebarentaal hoe hij moet ontspannen. Als hij ongeduldig wordt scheldt zij hem in het Chinees de huid vol. Zijn louche vastgoed partners en criminele vader vinden echter dat hij zich meer op zijn werk moet focussen. De auditie loopt in het honderd omdat hij de avond ervoor een vastgoed klusje had en met harde hand krakers uit een pand moest verwijderen. Ook werd zijn vader die avond wegens zwart geld geschillen  door een Russische magnaat vermoord.
Twee jaar later is hij manager en man van de Chinese pianiste. Hij komt bij een concert de Russische moordenaar tegen en en gaat een gewelddadige vechtpartij aan. Daarna neemt hij weer in de zaal plaats en de camera zoomt als closingshot in op zijn bebloede vingers die met de muziek meespelen.
Jacques Audiard (Un Prophète en De Rouille en d’os) maakt er natuurlijk meer een maatschappelijke dan muziekfilm van. Hij toont aan dat misdaad en liefde voor muziek samen kunnen gaan. Budget $5 miljoen.

bloodworth

Bloodworth – Shane Dax Taylor – 2011

De bejaarde singer/songwriter Kris Kristoffersen heeft een beroerte gehad en keert na 40 terug naar huis in North Carolina. Hij komt in een lamlendig bijna white trash wereldje terecht waar zijn 3 zoons hun moeder voor hem afschermen. Hij betrekt een trailer bij de moerassen en wacht af wat er gaat gebeuren. Iedereen is continue aan de drank en Val Kilmer en Dwight Yoakam overtreffen elkaar in akeligheid. De enige hoop van de familie ligt bij kleinzoon Reece Thompson die schrijver wilt worden. Maar ook hij kan zich moeilijk onttrekken aan zijn familie als blijkt dat zijn vriendin Hilary Duff zwanger blijkt van zijn oom. Kristofferson komt niet veel aan zingen toe en bromt maar door met zijn weerbarstige stem. If sense was gunpowder every one of you men together wouldn’t have enough to load a round of birdshot. Ook de vrouwen hebben hun wijsheden: use condoms, don’t give them your heart and no sleepovers.
Gross USA $13.000

white nights

White Nights – Taylor Hackford – 1985

Alleen al voor de openingsscène met de dans acrobatiek van Mikhail Baryshnikov is de film de moeite waard. Baryshnikov speelt een beroemde Russische danser die naar Amerika is gevlucht en door een noodlanding van zijn vliegtuig weer in Rusland terechtkomt. De Russische geheime dienst wil hem weer voor het Bolshoi Ballet strikken en laat hem schaduwen door Gregory Hines. Een uitgeweken Amerikaanse tapdanser die is getrouwd met een Russische vrouw gespeeld door Isabella Rosselini. De mannen kunnen het niet met elkaar vinden en Rosselini brengt ze met vriendelijkheid tot elkaar.  Zijn voormalige Russische relatie de ballerina Helen Mirren ziet het met lede ogen aan. Zij heeft bij zijn vlucht voor Rusland gekozen en is nu een prominent danseres. Toch is zij nog steeds niet zeker over haar keuze. Zij helpt het drietal opnieuw te vluchten en na spannende verwikkelingen lukt het. Hackford mocht niet filmen in St. Petersburg en heeft clandestien lege straten van de stad door een Fins reisbureau laten filmen. Helen Mirren heeft werkelijk Russisch bloed en is ook nog eens getrouwd met regisseur Taylor Hackford. Baryshnikov was in werkelijkheid 11 jaar voor de film uitkwam als meest prominente Russische danser uit Rusland gevlucht.
Gross USA $42 miljoen

flashdance (1)

Flashdance – Adrian Lyne – 1983

Jennifer Beals is een  stoere lasser in staalfabriek die overdag op een sexy racefiets rijdt naar haat werk en ’s avonds als danseres in een sleazy stripclub optreedt. Ze is zelfstandig en woont met haar hond Grunt in een ruim en vervallen industrieel pand. Regisseur Adrian Lyne weet de sfeer perfect te treffen. Zijn bewust rommelige montage geeft de beelden een goedkope alledaagsheid met veel street life credibility. De directeur van de staalfabriek Michael Nouri valt voor haar charmes en regelt een auditie bij een chique balletschool. Het was ooit haar wens maar ze heeft er de moed niet voor en weigert afhankelijk van haar baas te zijn. Maar hij houdt vol en kan haar met zijn charmes overhalen. Ze danst voor de verraste jury de sterren van de hemel met een moderne mix van klassiek ballet en straatdans en wordt natuurlijk aangenomen.
De 19 jarige Jennifer Beals werd met haar eerste rol wereldberoemd. Wel jammer dat ze niet zelf danste en dat je met die voorkennis de bodydoubles  gaat spotten. Adrian Lynne is een acteursregisseur die geen vrees heeft voor de feelgood cliché s. If you close your eyes you can see the music.
Met een budget van $4 miljoen en gross worldwide van $200 miljoen was het de start van de carrière van producer Jerry Bruckheimer.

cotton club

The Cotton Club – Francis Ford Coppola – 1984

The Cotton Club is de legendarische nachtclub uit 1928 in Harlem New York waar een blank publiek naar zwarte performers keek. Cornettist Richard Gere redt per ongelijk het leven van gangster Dutch en komt onder zijn bescherming. Zangeres Diana Lane is het gangsterliefje en er ontstaat een haat liefde band met Gere. Hij vertrekt naar Hollywood voor een rol in een gangsterfilm en Lane krijgt van Dutch haar eigen nachtclub. Nicolas Cage is de broer van Gere en net zo’n heethoofd als James Caan in de Godfather. Hij perst de verkeerde persoon af en er komt een maffia oorlog. Heel jammer voor de film want de muziek raakt een beetje op de achtergrond en Coppola vervalt in Godfather herhalingen. Eind goed al goed. Dutch wordt door een nog zwaardere jongen omgelegd en Gere en Lane krijgen elkaar.

New York jazz was rustiger dan New Orleans jazz. Misschien wel meer op het blanke publiek afgestemd. De blanke muzikant van Gere zou wel eens geënt kunnen zijn op de trompettist Bix Beiderbecke (1903-1931) die de evenknie was van Louis Armstrong (1901-1971) en jong stierf. Coppola wil te veel. Hij vlecht ook nog tapdanser Gregory Hines door het verhaal en laat Boris Karlof een maffia consigliere spelen. De film maakte een grote deuk in Coppola’s regisseurscarrière en stopte de rise to fame van Diana Lane. Ze is met haar 18 jaar ook wel erg jong voor de rol.
Budget $58 miljoen en  gross USA  $25 miljoen.

How She Move

How she move – Ian Iqbal Rashid – 2007

In the beginning there was a beat, and the beat came from a step, and the step made her move.
Stepdance is de meest democratische manier van muziek maken. Het is een vorm van zelfexpressie waarbij het ritme wordt gecreëerd met de handen en voeten. De danser begeleidt zichzelf door stampen met de schoenen. Ze houden dan ook erg van hun boots. Choreografe Hi Hat heeft voor de film een speciale combinatie gemaakt van stepping en breakdance.
Tre Armstrong ondergaat het standaard coming of age verhaal dat toch altijd weer emotioneert. Ze zakt voor haar examen van de studiebeurs voor een medicijnen studie en moet nu het geld dus zelf verdienen en vindt haar ingang in het door mannen gedomineerde stepdance wereldje. Ze is het enige meisje in de James Street Juntas en ze dansen in Toronto de voorronde van de Stepdance Monster Contest tegen het meisjes team van Fem Phatal. Armstrong gaat teveel voor eigen gewin en wordt uit het team gezet. Maar gelukkig kan ze vanwege haar liefje Dwain Murphy toch naar de eindronde in Detroit waar de competitie natuurlijk steviger is. Het is een compleet zwarte wereld en heel mooi om al die teams zich in verschillende stijlen te zien presteren.
US Boxoffice: $ 7 miljoen

 

Wat aan dit blog vooraf ging:

  1. Rock Star – Stephen Herik – 2001
  2. Velvet Goldmine – Todd Haynes – 1998
  3. The Fighting Temptations – Jonathan Lynn – 2003
  4. Almost Famous – Cameron Crowe – 2000
  5. Inside Llewyn Davis – Coen Brothers – 2013
  6. Walk Hard – The Dewey Cox Story – Jake Kasdan – 2007
  7. Across the Universe – Julie Taymor – 2007
  8. Hustle & Flow – Craig Brewer – 2005
  9. Bandslam – Todd Graff – 2009
  10. Black Snake Moan – Craig Brewer – 2007
  11. Pitchperfect – Jason More – 2012
  12. The broken circle breakdown – Felix van Groeningen – 2012
  13. Sparkle – Salim Akil – 2012
  14. Joyful Noise – Todd Graff – 2012
  15. Country Strong – Shana Feste – 2010
  16. Camp – Todd Graff – 2003
  17. The Fabulous Baker Boys – Steve Kloves
  18. Begin Again –  John Carney – 2013
  19. School of rock – Richard Linklater – 2003
  20. The Commitments – Alan Parker – 1991
  21. Waynes World – Penelope Spheeres – 1992
  22. Prey for Rock & Roll – Alex Steyermark – 2003
  23. Purple Rain – Albert Magnoli – 1984
  24. The Boys & Girl from County Clare – John Irvin – 2003
  25. August Rush – Kristin Sheridan – 2007
  26. Soul Men – Malcolm Lee – 2008
  27. Bring it on – Peyton Reed – 2000
  28. Hairspray – John Waters – 1988
  29. Save the last dance – Thomas Carter – 2001
  30. Whiplash – Damien Chazelle – 2014

https://erikgveld.wordpress.com/2015/02/15/muziekgenre-films-1-10/
https://erikgveld.wordpress.com/2015/08/17/muziekgenre-films-11-20/
https://erikgveld.wordpress.com/2016/02/16/muziekgenrefilms-21-30/

Advertisements

From → film, muziek

Geef een reactie

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: