Skip to content

Biopics 11-20

29/10/2016

 

nowhere_boy_movie_image_aaron_johnson_01

Nowhere Boy – Sam Tayler-Wood – 2009

Nowhere Boy begint als muziekgenre film maar wordt gaandeweg een echte biopic. John Lennon woont vanaf zijn 6de bij zijn te strenge tante/stiefmoeder Kristin Scott Thomas en gaat als tiener op zoek naar zijn losbandige moeder Anne Marie Duff. Acteur Aaron Johnson lijkt maar een beetje op John Lennon en komt er toch goed mee weg. Het schoolhoofd dreigt hem van school te sturen met het voorland om nergens terecht te komen. John heeft er geen problemen mee en is graag de Nowhere Boy omdat daar alle genieën leven. Na veel problemen leert zijn echte moeder hem banjo spelen waarna Thomas Sangster als Paul McCartney hem wegwijs maakt op zijn eerste gitaar. Ze vormen de Quarrymen en worden versterkt door George Harrison. Hun skiffle muziek is populair en de 2 moeders vinden elkaar. Als de echte moeder bij een verkeersongeluk omkomt kunnen ze van de erfenis een plaatje opnemen en voor een paar maanden naar Hamburg verhuizen.
Regisseuse Sam Tayler Wood heeft er een echt Engels sociaal drama van gemaakt. Het is een aandachtig gemaakt arthousefilm die goede kritieken kreeg. Na de opnamen trouwde ze met haar John Lennon en in 2015 breekt ze groot door als ze als Sam Taylor Johnson 50 Shades of Grey mag regisseren. Budget $1,5 miljoen, Boxoffice $ 6,5 miljoen.

effie-gray-3

Effie Gray – Richard Laxton – 2014

De 19 jarige Effie Gray (Dakota Fanning) trouwt met John Ruskin. Ze verhuist naar zijn ouderlijk huis en komt onder de plak van moeder Ruskin Haar flegmatieke man houdt de liefde platonisch en schrijft aan zijn kunst filosofie. Hij promoot de Pre-Raphaelieten tegenover de Academy leden. In Venetië maakt ze voor het eerst kennis met de Italiaanse passie. Terug in Engeland ontmoet ze John Everett Millais en gaat met hem en haar man op vakantie naar Schotland. Millais schildert haar portret en ze komen nader tot elkaar. De naïeve Ruskin gaat voor een lezing naar Edinburgh en denkt niet aan de reputatie van zijn vrouw. Effie en Millais profiteren van de afzonderingen maar er gebeurt niets. Terug in Londen verslechtert het huwelijk en Effie vraagt de altijd verstandige Emma Thompson om advies voor een scheiding. Ze wordt medisch onderzocht en blijkt nog altijd maagd. Het is een juridische reden om te kunnen scheiden vanwege impotentie. Effie vertrekt naar Schotland en Millais wacht zijn kans af tot de tijd rijp is voor hun liefde.
Richard Laxton heeft een trage film gemaakt met prachtig verstilde fotografie vol wazige landschappen en donkere interieurs. Het duurt even om onder de indruk te raken van zijn stille verteltrant. Scenarioschrijfster Emma Thompson heeft het zeer beheerst en emotieloos Engels gehouden. Wide eyed Dakota Fannings (My name is Sam) is de perfecte breekbare kostuumdrama actrice.
Budget $11 miljoen, USA Boxoffice $350.000

runaways1

The Runaways – Floria Sigismundi – 2010

Een meidenband is natuurlijk perfect materiaal voor een muziekbiopic. Zeker als je met Kristin Stewart en Dakota Fanning twee jonge en ervaren actrices hebt. Onder leiding van hun manager Kim Fowley (Michael Shannon) worden ze gekneed tot rockband. Hij heeft zijn handen vol aan de wispelturige en nukkige dames. Ze beginnen zonder enige muzikale ervaring en leren al doende. Het samenspelen en werken aan een liedje wordt goed uitgebeeld. Het begin is heel simpel en pas door de samengevoegde en gedrilde uitvoering wordt het muziek. Die collectieve uitvoering verbergt alle fouten en het lijkt er bijna op dat iedereen muziek kan maken. Bij sommige Rock&Roll gaat het ook meer om de attitude en de looks dan om muzikale kwaliteiten. Indringende beelden van de agressieve punk scene van de jaren 70. De donkere Kristin Stewart en blonde Dakota Fanning lijken goed op hun voorbeelden Joan Jett en Cherie Currie. Het moet voor de actrices een leuke ervaring geweest zijn om een angry punk rebel te spelen.
Budget $ 10 miljoen, Boxoffice worldwide $ 5 miljoen.

last-king-of-scotland

The last king of Scotland – Kevin Macdonald – 2006

Kevin Macdonald heeft met zijn bescheiden budget een indrukwekkende film gemaakt. Maar natuurlijk was James McAvoy in zijn beginjaren nog niet zo duur. Hij gaat als optimistische arts zonder grenzen in Uganda werken en komt in aanraking met Idi Amin. In Amins beginjaren kun je nog hopen op een socialistische wonder en McAvoy stemt toe om zijn lijfarts te worden. Forest Whitacker is perfect als onvoorspelbaar dictator die alles wil en kan bepalen. Hij speelt een groot kind met absolute macht en won terecht dat jaar de Oscar voor beste acteur. McAvoy is weer prachtig naïef en idealistisch en het duurt lang voor hij doorheeft dat er een genocide van 300.000 mensen gaande is. Hij kan maar net vluchten met de vrijgelaten gijzelaars van de Entebbe kaping. Gillian Anderson (van de X files) speelt de vrouwelijke arts die het net iets eerder doorheeft dan McAvoy en zich afzijdig houdt. Macdonald mocht in Uganda filmen omdat de nieuwe machthebbers graag wilden dat de dictatuur van Amin aan de kaak werd gesteld. Om het filmisch te maken zijn niet alle feiten precies juist weergegeven.
Budget $ 6 miljoen, Boxoffice USA $ 17 miljoen.

delovely

De – Lovely – Irwin Winkler – 2004

It’s delightfull, delicious, it’s de-lovely. Cole Porter (1891-1964) was een van de grote Amerikaanse songwriters. In flashbacks wordt het leven van Cole en zijn echtgenote Linda Porter verteld. Zij had het geld en accepteerde zijn onbestuurbare en frivole genie. Zij wist dat Cole homoseksueel was en liet hem als een pauw door de roaring twenties schrijden. Na Parijs en Venetië werden ze door Irving Berlin naar NY gehaald waarna Hollywood lonkte. In Hollywood werd al snel zijn openbare homoseksualiteit niet geaccepteerd en moest hij vertrekken. In 1937 komt hij na een paardrijd-ongeluk in een rolstoel terecht. Hij blijft componeren tot aan zijn dood in 1964. Irwin Winkler heeft een mooie maar voorspelbare film gemaakt. Kevin Kline en Ashley Judd doen hun best maar blijven aan de buitenkant van hun personages. Erg leuk zijn de keur aan bekende artiesten die zijn liedjes vertolken: Elvis Costello, Robbie Williams, Alanis Morrisset, Sheryl Crow, Diana Krall. Budget $ 20 miljoen, Boxoffice USA $ 13 miljoen.

Cromwell_2

Cromwell – Ken Hughes – 1970

De strijd tussen parlement en koning is van alle tijden. Karel 1 van Engeland (1600-1649) regeert bij grondwet maar accepteert de macht van zijn parlement niet. Hij wordt kwaad als het parlement alleen onder bepaalde voorwaarden wil meewerken om Karel’s oorlogskas te vullen. Hij wil de woordvoerders in het parlement wegens hoogverraad arresteren maar juist zijn sterke hand wordt door eht parlement gearresteerd. Beide kanten brengen legers in het veld en Karel verliest op de lange duur. De koningsgezinde democraat Oliver Cromwell (1485-1540) wordt door het parlement tot opperbevelhebber gekozen. Karel weigert te onderhandelen en wordt gearresteerd als bekend wordt dat hij buitenlandse soldaten inhuurt voor zijn strijd tegen het parlement. Hij wordt onthoofd en de republiek is een feit. Cromwell keert als een gebroken man terug naar zijn landgoed. Het parlement heeft niets geleerd van democratie en biedt hem de kroon aan. Hij weigert maar moet uiteindelijk de macht wel overnemen als het parlement blijft weifelen. Hij regeert voor 5 jaar, voert de nodige democratische hervormingen door en treedt vervolgens af. Maar 3 jaar na zijn dood is alles weer vergeten en wordt Karel 2 tot koning uitgeroepen.
Alec Guinness is een goede flegmatieke Karel 1 die zo overtuigd is van zijn koningschap dat hij het hoogste gezag in twijfel trekt. Hij is koning in naam van God en geen gewone gevangene. Richard Harris is perfect als heethoofdige idealist die met weerzin tegen zijn koning in opstand komt.
Dure ($ 8 miljoen), lange (2:20) en mooi gemaakte film. Beetje stijfjes en belerend en zodoende niet geschikt voor de Amerikaanse markt. Wel een Oscar voor de kleding en de veldslagen zijn voltallig en lijken me erg authentiek. Verplichte kost voor alle politicologie studenten.
Niet in de film maar wel een kenmerkend weetje: Karel 2 liet het lichaam van Cromwell opgraven om het alsnog te onthoofden.

jersey-boys

Jersey Boys – Clint Eastwood – 2014

In de volksbuurt New Jersey is de maffia prominent aanwezig. Christopher Walken speelt weer eens een van zijn gevaarlijk beminnelijke godfathers. Op de rand van die criminaliteit wordt Frankie Valli en de Four Seasons gevormd. Bij de doorbraak met de hit Sherry Baby denkt men in eerste instantie dat het door 3 mannen en een meisje wordt gezongen. Daarna komt het succes snel met Big girls don’t cry, Walk like a man.  You’re just to good to be true etc. Het herenkwartet bestaat uit verschillende persoonlijkheden die regelmatig botsen. De macho uit de groep verliest zijn macht aan leadzanger Frankie en de componist. De schulden zijn opgelopen tot $ 1 miljoen en Frankie breekt de groep op, betaalt en gaat solo. Alle liedjes zijn klassiekers en niet meer onbevooroordeeld te beluisteren. In de film valt de vreemd hoge falsetto stem van Frankie veel meer op dan bij de plaatopnamen. Jersey Boys was ook een Broadway musical en Eastwood heeft de toneelacteurs in zijn film gebruikt. Geen gelukkige keus, hij had beter filmacteurs kunnen nemen die minder overacteren in de close-ups. Maar als alle Eastwood films is het een geoliede vertelmachine met veel mooie beelden. Heel leuke vondst is dat de bandleden zich tot de kijker richten voor commentaar.
Budget $ 40 miljoen, Boxoffice USA $ 46 miljoen.

me-and-orson-welles-poster

Me & Orson Welles – Richard Linklater – 2008

Orson Welles is een ongrijpbare persoonlijkheid en Richard Linklater probeert hem via een omweg te benaderen. Hij neemt daarvoor de onverwacht serieuze Zac Efron die als aankomend acteur een kans krijgt bij het theatergezelschap van de beroemde Orson Welles. Christian McKay speelt een redelijke afspiegeling van de gigantische persoonlijkheid van Welles. Het is 1937 en we zijn dus in het jaar dat Welles doorbrak en de luisteraars de stuipen op het lijf joeg met zijn hoorspel War of Worlds. Claire Danes is de secretaresse die vooral aan haar eigen carrière pad denkt. Ze maakt de onschuldige Efron wegwijs en wordt een beetje verliefd op hem. Er ontstaat een relatie en hij is in de zevende hemel. Tot Welles haar tot de orde roept en voor zichzelf opeist. Welles duldt volstrekt geen concurrentie, Efron wordt ontslagen en alleen voor de première weer aangenomen. Een illusie armer keert hij terug naar het liefje dat schrijft en net haar eerste artikel in de New Yorker gepubliceerd heeft. Me & Orson Welles is een onverwacht aardige film met ontroerende rollen van Efron en Danes. Jammer dat de film vreselijk is geflopt. Gelukkig kan veelfilmer Linklater ondertussen wel tegen een stootje. Budget $ 25 miljoen, Boxoffice USA $ 1,2 miljoen

moliere

Molière – Laurant Tirard – 2007

In 1644 gaat het theatergezelschap van de 22 jarige Molière failliet. De rijke burger Fabrice Luchini betaalt zijn schulden in ruil voor theaterles. Hij wil zijn buitenechtelijke relatie betoveren door een zelfgeschreven toneelstuk voor haar op te voeren. Molière verblijft incognito als de priester Tartuffe in zijn huis waar de echtgenote Laura Morante al snel achterdochtig wordt. Na vele komische ontwikkelingen valt ze voor zijn komische charmes en wordt verliefd. Ze adviseert Molière om met ‘komedies waarom te huilen is’ in kleine theaters in het land zijn vak te volmaken. Molière volgt haar advies op en vertrekt. Als hij na 12 jaar terugkeert naar Parijs ligt zij op sterven. Hij bezoekt haar en besluit om over de periode dat ze bij elkaar waren een komedie te schrijven. Regisseur Tirard heeft een moderne komedie in historische setting gemaakt. Hij heeft een 2 jarig hiaat in de biografie van Molière gevuld met de karakters en verhalen uit zijn toneelstukken. Vooral de kleding met de ruime mannenbroeken is opvallend. Romain Duris (de middelste op de foto) is opnieuw erg veelzijdig en blijkt dit keer ook nog een komische kant te hebben. Indrukwekkend is hoe hij 3 verschillende paarden kan acteren. Laura Morante heeft precies de juiste rijpheid voor haar rol als strenge echtgenote die toch voor de bijl gaat.
Budget $12 miljoen, Boxoffice worldwide $20 miljoen

ALAIN DELON ET ROMY SCHNEIDER DANS L'ASSASSINAT DE TROTSKY 1971

The assassination of Trotski – Joseph Losey – 1972

Zelfs films uit het lijstje van ‘100 slechtste films ooit’ zijn het bekijken waard. Zekers als ze door Joseph Losey zijn gemaakt en een sterrencast hebben van Burton, Schneider en Delon. Richard Burton vertolkt een sterke en charismatische Trotsky. Hij is de filosofische idealist van het eerste uur waar de pragmatische Stalin best bang voor kan zijn. De film speelt in 1940 in Mexico waar Trotsky in een versterkt huis woont en bijna wacht op de aanslag op zijn leven. De eerste poging wordt uitgevoerd door een  onbenullig en ingehuurd legertje. Daarna komt de geniepige Alain Delon in actie. Hij wurmt zich via het hart van medewerkster Romy Schneider naar binnen. Schneider vindt het avontuurtje wel spannend en stelt voor dat Trotsky een politiek artikel van Delon controleert. Vervolgens slaat hij hem van achter het bureau met een pikhouweel in zijn hoofd. Trotsky is niet meteen dood en het komt nog tot een handgemeen. Maar hij is ook opgelucht dat de daad is verricht en sterft later in het ziekenhuis. Joseph Losey heeft er een theatrale film van gemaakt met strenge lege beelden. Echt Italiaans neo realisme met maar heel weinig kleuraccenten. Het ziet er dus een beetje verjaard uit maar Burton en het gevaarlijke liefdesstel Schneider en Delon maken hun reputatie waar. En natuurlijk moet iedere Losey film gewoon gezien worden. In Italië en Mexico gemaakt met budget van slechts $ 2,5 miljoen.

wat eraan voorafging:

  1. Spiceworld – Bob Spiers – 1997
  2. Behind the Candelabra – Steven Soderbergh 2013
  3. Mr. Turner – Mike Leigh – 2014
  4. Ray – Taylor Hackford – 2004
  5. I’m not there – Todd Haynes – 2007
  6. The last Station – Michael Hoffman – 2009
  7. Coalminers daughter – Michael Apted – 1980
  8. Basquiat – Julian Schnabel – 1996
  9. What’s love got to do with it – Brian Gibson – 1996.
  10. Sid and Nancy – Alex Cox – 1986

https://erikgveld.wordpress.com/2016/08/11/biopics-1-10/

Advertisements

From → film

One Comment
  1. Peter Jong permalink

    Geweldige site. Lees je met veel plezier. Het toeval wil dat ik de Trotsky film vorige week nog heb bekeken in het kader van verkoop/weggeven van al mijn cd’s en dvd’s. Inderdaad sterrencast en van Losey. Toch hier en daar maar doorgespoeld.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: