Skip to content

2016 in 25 ontknopingen

01/01/2017

1-vanity-3-1600x802

Het mooiste wandkleed dat ik in 2016 zag was van Grayson Perry (1960). Het hing dit voorjaar in het Bonnefantenmuseum als 3de uit de serie The vanity of small differences. Perry maakte ze naar aanleiding van een televisie documentaire over de smaakverschillen van de Engelse klassen. In 6 kleden combineert hij dit thema met het verhaal van A Rake’s Progress (William Hogarth 1697-1764) over een jongeman die een vermogen erft en dat over de balk gooit. Hij trouwt een rijke vrouw en verliest ook zijn tweede fortuin. Tot slot gaat hij de gevangenis in en sterft in het gekkenhuis. En dat allemaal gephotoshopt op 6 wandkleden die werden bedrukt door de klassieke tapijtindustrie van Vlaanderen.

2-duris-romain-7-930x930

De acteur Romain Duris begon als zomaar een leuke Franse jongen die in L’Auberge Espagnole (Cédric Klapisch 2002) op kamers ging in Barcelona. Hij kwam weer terug naar Parijs en ontmoette zijn oude kamergenoten in Les Poupées Russes (Cédric Klapisch 2005). Daarna werd het al serieuzer onder regie van de grote Jacques Audiard als hij in De battre mon couer c’est arrêté (Jacques Audiard – 2005) een vastgoedontwikkelaar/pianist speelt. Maar zijn acteertalent ontknoopte zich voor mij definitief in Molière (Laurent Tirard 2007). Duris speelt de toneelschrijver die in zijn eigen stukken speelde. Hij toont een dolkomisch talent en acteert verbluffend expressief hoe 3 verschillende soorten paarden kunnen lopen.

3-rihanna-oceans-8-cast-rihanna-anne-hathaway-1035x800

Rihanna (1988) kan pas met haar achtste cd ANTI indruk op me maken. Zij is op alle manieren dwars en mysterieus en de cd doet zijn naam ANTI eer aan. Het hoesje is groter dan normaal en past niet in mijn cd kast. Alle teksten zijn in braille geschreven en de artiestennaam op de rug ontbreekt. De 15 liedjes laten zich beluisteren als een caleidoscoop van stemmingen met een afwisseling in stijl die zo groot is dat het bijna een verzamelalbum is geworden. Ze zingt impulsief en verandert binnen het liedje van klankkleur. Met haar luie slordige articulatie doet ze weinig moeite om verstaanbaar te zijn. Het is een voortdurend ontknopingsproces dat me nog wel even bezig houdt.

20161109e1152-1620-hercules-segers-4201x3355

Hercules Segers (1590-1640) kreeg toch nog een eigen tentoonstelling in het Rijksmuseum. Het is een donker gebeuren voor de liefhebber die wil leren van zijn bezoek. De etsen zijn creatieve experimenten waarbij dezelfde etsplaat op verschillende manieren wordt afgedrukt en soms nog met verf wordt nabewerkt. Maar zoals altijd wordt het pas echt interessant bij de olieverf schilderijen. We zien weidse mysterieuze landschappen waarin je echt op reis bent. Segers zelf kwam een keer tot Brussel en vond zijn avontuur in het atelier. Je moet aandachtig kijken om de diepgang en verbeelding van zijn esoterische wereld te ontdekken.

4-bilkau_2-1229x1032

Kristine Bilkau (1974 Hamburg) schreef met haar debuut De gelukkigen (2015) een intiem verhaal over jong ouderschap dat wegens ontslag vervalt tot financiële onzekerheid.  Ze schrijft nauwkeurig maar blijft gevoelvol en vindt de treffende details in de kleine familie aangelegenheden. Het is bijna een leerboek geworden hoe liefdevolle ouders met hun baby en grootouders omgaan. Maar het gaat ook ook over de relatiegevolgen van een dubbel ontslag. Vooral de overbodige observaties zijn essentieel voor de beleving en als bij iedere grote schrijver krijg je de indruk dat ze haar eigen ervaringen opschrijft.

ezcurra-maria-ausstellung-desperate-housewives-124-_v-gseagaleriexl

Op een stille zondag in Mühlheim an der Ruhr bezochten we in het verlaten Kunstmuseum de tijdelijke expositie Desperate Housewives. Een variëteit aan vrouwelijke kunstenaars tonen op zeer ludieke wijze het leven en de lasten van de huisvrouw. De Argentijnse fotografe Maria Ezcurra (1973) is al strijkend dienstbaar aan haar man. Een andere huisvrouw maakt het tv scherm van binnen uit met een sopje schoon. Een derde heeft een poetspak waarin ze choreografisch over de vloer kruipt. Een volgende verstopt zich met camouflerende kleding in het interieur van de woonkamer of kijkt beangstigend door het venster van de draaiende wasmachine.

7-washington2_photoprovided-57e296d40ff67-960x843-57e296d40ff67

De jazzsaxofonist Kamasi Washington (1981) bestormde met zijn epische 3-voudige cd The Epic de algemene muzieklijstjes van 2015.  Ik heb hem niet meteen gekocht maar pas toen zijn ster in 2016 bleef stijgen. Het zijn kolossale composities die met hun energie en weerbarstigheid brutaal uit de speakers stromen en de kamer vullen. Washington is daarmee een kracht in de revival van de jazz muziek. Het enige nadeel is dat ik hem vanwege de intensiteit niet als achtrgrondmuziek kan opzetten.

8-statham-jason-statham-actor-1920x1200

Jason Statham (1967) is het directe resultaat van de kringloopwinkels en vrijmarkten. Zijn actiefilms zijn blijkbaar door manlief gekocht en met de grote opruiming door vrouwlief verwijderd. Jason is een mannenman die vrouwen een lastig rustverstoorder vindt. Hij vertolkt vaak een zwijgzame huurmoordenaar of vervoerder die het liefst zelfstandig zijn opdracht uitvoert. Vooral de 3-delige Transporter serie van producent  Luc Besson is vermakelijk amusement waarbij het einde bekend is en alleen de reis ernaartoe varieert.

9-20160510naamloos0003-2-1422x1103

Slechts 6 uur in Stockholm waren voldoende om tegen mijn mooiste standbeeld van 2016 aan te lopen. Hij staat in de onopvallende Sankt Nikolai Kyrka die als kroningskerk van de Zweedse koningen ook wel Storkyrkan (Grote Kerk) wordt genoemd. De ontmoeting met de reusachtige St. Joris vechtend met zijn draak kwam volkomen onverwacht. Meestal zijn kerkbeelden uit steen of brons maar deze was van eikenhout  en elandgeweien. Het staat er al sinds 1489 en is door Berndt Notke uit Lübeck gemaakt. Je loopt er omheen en kijkt er het nodige aan af maar kunt de essentie zoals bij ieder groot kunstwerk nooit helemaal bevatten. Misschien nog eens naar Lübeck gaan waar een kopie staat.

10-spiotta-danaspiottaauthorphotobyjessicamarx20152-940x1085-940x1085-940x1085

Dana Spiotti (1966) heeft met Innocents and others mijn mooiste roman van 2016 geschreven. Het is de vierde roman en aan haar summiere wikipedia pagina te beoordelen moet ze nog groots doorbreken. Ze vertelt aan de hand van 2 filmer regisseuses hoe veelzijdig film als kunstvorm is. Beeld, geluid, muziek, kleur, tekst en verhaal zijn allemaal belangrijk en ieder onderdeel legt zijn eigen accenten. Spiotti laat ons meeleven met haar fictieve personages. Je geeft om ze en hoopt dat ze hun weg zullen vinden tussen de letters van de nog komende pagina’s.

11-gong-li-2-1024x768-1024x768

Ik had de Chinese actrice Gong Li (1965) al verschillende malen gezien voor ze in 2016 echt persoonlijk tot me doordrong. Als liefje van Zhang Yimou speelde ze in zijn Het rode korenveld, Raise the red lantern en Curse of the golden flower. Maar ook in andere klassiekers als Farewell my Concubine, 2046 en Memoirs of a geisha heb ik haar onbewust bekeken. Pas dit jaar kon ik haar gezicht herkenbaar krijgen en haar naam herinneren vanwege Ju Dou (Zhang Yimou 1990) en The Chinese Box (Wayne Wang 1998). Eigenlijk moet ik nu de andere films weer opnieuw bekijken.

12-kiwanuka-michael-1600x1279

Michael Kiwanuka (1988) is in London geboren uit Ugandese ouders die voor Idi Amin hun land ontvluchtten. Met zijn 2de elpee Love&Hate haalt hij de jaarlijstjes en daarmee een groter publiek. Het is geen vrolijke cd geworden en we beleven hoe het is om als zwarte man in een witte wereld te leven. Hij wordt nu al vergeleken met Marvin Gaye, Bill Withers, Van Morrison en Otis Redding. Als dat maar goed gaat met die te hoog gestemde verwachtingen.

13-20161211e1070-1600x1200

Jordan Wolfson (1980 USA) heeft met Colored sculpture (2016) mijn moderne kunstwerk van het jaar gemaakt. Onder begeleiding van When a man loves a woman van Percy Sledge wordt een pop aan ratelende kettingen omhoog gehesen, naar achteren getrokken en weer tegen de vloer gesmeten. Ondertussen kijkt hij je met grote verbaasde ogen aan. Hij is de speelbal van een computer die hem fysieke ontberingen laat ondergaan. Nog nooit zo’n hartverschurend kunstwerk gezien.

 

14-beeck-griet-op-de-2-993x889

Griet op de Beeck (1973) was al bekend als schrijfster. Ik las pas dit jaar haar debuut Vele hemels boven de zevende (2013) en was niet onder de indruk was van het sombere en kleine verhaal. Pas als zomergast raakt ik in de ban van haar persoonlijkheid. Heel jammer dat Thomas Erdbrink zichzelf niet net zo open kon stellen als zijn gast. Want hoe mooi was ze in haar oprechtheid. Haar gezicht straalde en het prachtige Belgisch taalgebruik deed de rest.

15-young-faron-743x822

Faron Young (1932-1996) was mijn uitvlucht voor het karige muziekjaar 2016. Hij stond altijd voor me klaar bij de laatste letters als is radeloos op mijn iPod naar nieuwe muziek zocht. Zijn stem wordt steeds gelaagder en verenigt de pijn van Hank Williams met de baldadigheid van Jimmie Rodgers. Het is hardcore country dus zijn teksten gaan over wine/women/heartbreak.

2 44 Peter_de_Grote

Een ontknoping is pas een openbaring als hij daadwerkelijk ontknoopt wordt. Voor Peter de Grote (1672-1725) moest er een kort bezoek aan St. Petersburg aan te pas komen om de lijvige biografie van Robert Massie, die al sinds 1990 in mijn kast stond, te lezen. Het duurt even voor de 780 pagina’s verwerkt waren maar dan krijg je wel een 14-voudige ontknoping die in een apart blog is beschreven.

17-20160822e1049-1600x1200-1600x1200-1600x1200

Frank Gehry (1929) heeft in 2014 voor de Louis Vuitton Foundation een museumgaljoen met 12 opbollende zeilen in het Bois de Boulogne van Parijs geplaatst. Het gebouw is zo overdonderend dat bij het  eerste bezoek de kunstcollectie een bijzaak is. Dit keer geen titanium maar alumium vliesgevels met glaspanelen in wit en beplakt met felle kleuren. Die zijn als tijdelijk kunstwerk door de Franse kunstenaar Daniel Buren toegevoegd. Jammer dat nu het oorspronkelijk chique witte gebouw verdwenen is.

18-20160702e1005-constant-nieuwenhuis-1600x1375-1600x1375

Constant Nieuwenhuizen (1920-2005) zit duidelijk in de lift. Als interessantste lid van de Cobra beweging was theoreticus, schilder, beeldhouwer en maakte draadsculpturen en bouwkundige maquettes. Overal kom je wel een werk van hem tegen. Centre Pompidou, Cobra Amstelveen, Gemeente Museum Den Haag tonen de veelzijdigheid van zijn creatieve geest. In de documentaires zien we een bescheiden mens die rustig zijn weg door het leven zoekt.

19-nicolaas-kerk-1488-1506-nicolaas-kerk-meester-arnt-van-zwolle-en-ludwig-jupan-1583x1175-nicolaas-kerk-1488-1506-meester-arnt-van-zwolle-en-ludwig-jupan

Vlak over de grens staat in Kalkar de St. Nicolaikirche. Het was een vluchtoord voor de katholieke altaarbouwers en werd gespaard tijdens de beeldenstorm van 1566. Oorspronkelijk stonden er 15 altaren en er zijn er nu nog 9 van over. Ze zijn ongelooflijk mooi. De handeling is als een stripverhaal binnen een paneel over verschillende scenes verdeeld. De vele kleine figuren gaan in een organische manier in elkaar op en zijn van verbluffende gedetailleerdheid. Waar Tilman Riemenschneider het individu centraal stelde kiest Meister Arnt van Zwolle voor de ondergeschikheid van de mens aan het grote plaatje.

20-wayne-john-the-searchers-1-1280x720-1280x720

John Wayne (1907-1979) groeit steeds meer uit tot een kwaliteitsstempel voor een degelijk gemaakte western. Als je de vooroordelen over hem loslaat blijft er een oprechte acteur over die dicht bij zijn eigen karakter blijft. Hij is stoer en eerlijk en kan zelfs met mate verliefd worden. In zijn 50 jaar durende carriere zijn vooral de jaren 40 interessant. Hij is dan nog in de leeftijd om verliefd te worden en kan dat zo mooi onbeholpen spelen.

21-chastain-miss-miss-sloane-4183x2497-jessica-chastain-12410-4183x2497

Jessica Chastain 1977 is hard op weg naar een eigen filmvrouwblog. Ik koop nu al films alleen maar omdat zij erin meespeelt. Ze is zo mooi stoer in Zero Dark Thirty, lekker ordinair in The Help, doortastend in The most violent year en oprecht trouw in Take Shelter. Het lukt haar ook nog om die eigenschappen tegelijkertijd uit te beelden. Alles met het grootste gemak alsof ze het echt meent. Met haar rode haar zou ze een perfecte Femme Fatale kunnen zijn.

22-20160905e1574-compiegne-4551x3539-1600x1245-1600x1245

Napoleon 1 en Napoleon 3 woonden gedeeltelijk in Château de Compiegne. Het interieur is onlangs prachtig in de originele kleuren gerenoveerd en voor het eerst zie ik de onversneden Empirestijl die een keizer waard is. Hier druipt de grandeur van de muren en moet het ego opgepompt zijn. Heel jammer dat het Musée du Second Empire tijdelijk gesloten is en we het beroemde portret uit 1855 van Franz Xaver Winterhalter van keizerin Eugenie met haar hofdames missen.

23-20161007e1656-1600x1200

De fresco’s in de versterkte kerken van Bukovina (Moldavië Roemenië) worden vergeleken met die van de Sixtijnse Kapel uit Rome. Ze dateren uit dezelfde eeuw toen Roemenië voortdurend werd overspoeld door plunderende buurvolken. De plaatselijke bevolking school dan in het ommuurde klooster en vond orthodox christelijke troost bij de bijbelse stripverhalen.

24-20160903e1444a-vaux-le-vicomte-5472x3080-5472x3080-5472x3080-1600x901

Chateau Vaux le Vicomte (1661) was het voorbeeld dat Louis XIV met zijn Versailles wilde overtreffen. Het werd gebouwd door zijn minister van financiën Nicolas Fouquet die met architect Louis le Vau, decorateur/ schilder Charles le Brun en tuinman André le Notre de besten van zijn tijd inhuurde. Er werd 5 jaar gebouwd en de tuin duurde 20 jaar. Het motto van Fouquet was: tot waar je niet hoger kan klimmen. Het kasteel was zijn top en 3 jaar na het gereedkomen werd hij veroordeeld tot levenslange gevangenisstraf.

25-winslow-king-luke_winslow_3-3600x2400-3600x2400

De beste blues cd van 2016 is gemaakt door Luke Winslow-King (1983). Hij was op 19 jarige leeftijd op doorreis in Louisiana toen zijn auto met al zijn muziekinstrumenten werd gestolen. Tijdens zijn verblijf om de formaliteiten af te handelen werd hij verliefd op de Deep South en vestigde zich in New Orleans. Het resulteerde in zijn prachtige 5de roots cd I’m glad trouble don’t last always.

Advertenties

From → film, kunst, literatuur, muziek

Geef een reactie

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: