Skip to content

woordbeelden 11-20

21/03/2017

Op het doodlopende Tjotterspad in de jachthaven van het Nieuwe Meer lijkt het land op het water gewonnen. De auto moet zich aanpassen en krijgt als rustplaats een vlondertje tussen de jachthavenhuisjes. De kabouterwoningen lijken bij elkaar te horen maar zijn waarschijnlijk alleen door de inhoud van een pot verf met elkaar verbonden. De houten parkeerplaats is een voorbode van de steigerpaden aan de achterzijde. Daar is het water de baas en zijn de gevels van de huisjes geopend voor toetreding van licht en lucht. Niet voor pottenkijkers want de bewoner is er graag op zijn anarchistische gemak. Hij kan ieder moment vertrekken voor zijn maatschappelijke ontsnapping naar de vrijheid van het Nieuwe Meer.

Op de bovenste verdieping van museum De Hallen in Haarlem is de kunstmatige kunst vervangen door de werkelijke kunst. Het daklandschap toont een surrealistische wereld waar de ordening lukraak lijkt. De plaatsbepaling is het resultaat van interne bouwkundige processen die technici noodzakelijk achtten. Op het knooppunten van de gebouwen ontstaat een samenraapsel van ongeïnteresseerde uitstulpingen en doorboringen. Zelfs een trapje heeft opeens een doel dat de buitenstaander volledig ontgaat. Alleen de sneeuw weet heel vanzelfsprekend waar hij mee bezig is en bedekt alles liefdevol onder dezelfde deken.

De winter heeft een witte kathedraal in het Amsterdamse Bos gebouwd. Hij staat er dit jaar maar één zondagochtend en we moeten vroeg zijn om hem te bezoeken. Als een wonder ontvouwt hij zijn gracieuze takgewelven en toont achter de lage zijbeuken zijn hoge middenschip. De toegangspoort lijkt alleen geopend voor hondenbezitters maar ook wij fotografen zijn welkom. De kolommen staan dicht op elkaar en zijn gevarieerd ontworpen. Alleen het dwarspad is verhard en de bezoekers vinden hun plek tussen de bomen. Ze ontlasten daar lichaam en geest voor ze via de achterkant vertrekken.

Langs de Poel in Amstelveen ontstaat soms een stukje prehistorie. Je ziet bijna de ijsberen door het desolate landschap struinen. Ze zullen dan wel groengeel gevlekt moeten zijn om zich in het veengras te camoufleren. Het groepje bomen heeft zich verenigd om samen sterk te zijn tegenover het omringende moeras.  Ze staan op een stukje hoogland in het laagveen dat ontsnapt is aan de reguleringsdrift van de biologen. Er zal weinig natuur zo onnatuurlijk zijn als het Amsterdamse Bos en de Poel. Toch is het juist daardoor mogelijk om een blik van een ver oertijd verleden of het toekomstige aards paradijs op te vangen.

Het kan soms nog best lang duren voordat sneeuw is ontdooid. Op het eind lijkt de terugtrekkende beweging zelfs op een aanval. Maar als de zon goed doorbreekt gaat het snel en winnen de stoeptegels terrein. Fietsbanden en voetstappen nemen het over en dienen de beslissende slag toe. Mijn meest dierbare  foto’s hebben geen onderwerp en tonen de democratische schoonheid van het alledaagse. Het patroon van het glimmende smeltwater en de gedeeltelijk dofdroge betontegels blijft boeien. Maar ook het door de groothoeklens vervormde perspectief van het voegenraster vraagt om aandacht. Je maakt zo’n foto impulsief en probeert achter de werkelijkheid te kijken. Pas later ga je mijmeren over waarom het zo mooi is.

Ik ben niet depressief maar heb wel een oog voor een tragisch plaatje. De verkeersstreep voert een hopeloze strijd tegen zijn oprukkende belagers. Het zou zomaar als PVV poster kunnen fungeren. Een allegorie van de witte suprematie die wordt aangetast door vreemden met migratie achtergrond. De scheuren in het asfalt zoeken als rivieren hun weg naar de geordende bovenlaag. Ze coördineren hun beweging in een alzijdig aanvalsplan. Voor de pragmatici kan de bedreiging alleen met harde hand in de vorm van een nieuwe laag witte verf worden opgelost. De intellectuelen staan open voor de kansrijke verandering of genieten van de schoonheid van het verval.

Watervogels lijken sociaal maar ze zijn het niet. Deze meerkoeten houden zorgvuldig voldoende afstand van elkaar zodat converseren niet meer mogelijk is. Onverstoorbaar in zichzelf gekeerd dobberen ze maar wat rond en willen alleen voor voedsel uit hun lethargie ontwaken. Over de vreemde eend kan een apart verhaal worden geschreven. Hij leidt dus af en ik had hem liever niet in de foto. Een ijverige fotograaf zou hem eruit fotoshoppen. Ik laat het bij vermelding in de tekst en ga door naar de volgende foto.

Aalsmeer is een bonte verzameling van kleine wereldjes. Oud en nieuw komt er samen en alleen economische motieven zijn bepalend. Met hun kassenbouw creëren ze een kunstmatig klimaat waarin ze voor god spelen en de weersinvloeden bepalen. Het krappe kader van de foto komt overeen met de nauwe kavels die optimaal de ruimte benutten. Men is vrij om zijn grond naar wens in te delen en laat daardoor vaak veel geschiedenis ongebruikt achter. Door die anarchie lijkt het soms op een stukje Amerika in Nederland.

Zelfs voor €100,- per dag blijft een klusser kijken en ontdekken. Deze studie in grijs toont een essentieel verschil in aanpak. Mijn klusmaatje plamuurt graag met een breed mes. Ik ga voor smal om vooral de gaatjes gericht te kunnen vullen. In grote lijnen zijn we het gelukkig wel met elkaar eens en vullen een bijna gelijke kieswijzer in. Maar daarna komen altijd de details waar voor vruchtbare arbeid verschil van inzicht nodig is. De foto is geen onderdeel van een serie. Bij klusarbeid kun je natuurlijk niet teveel tijd verbeelden en telt alleen het resultaat van de dag.

Soms is het onderwerp van de foto zo belangrijk dat het niet uitmaakt hoe het erop komt te staan. De emotie is te sterk en overstijgt de esthetische waarde. Op dat moment is het van belang om een fotopauze in te lassen. Deze half uitgepakte Fender Telecaster kan geen kunstfoto zijn. Het is een gedurende 20 jaar opgeblazen wens die zomaar opeens wordt thuisbezorgd. Pas als de spanning verdwenen is valt op dat de totaalfoto weer het mooist is. De weerspiegelingen en de semi doorschijnende transparante folie zijn een lust voor het oog maar geen concurrentie voor de klassieke gitaarvorm die zich in de doos aftekent.

 

 

Advertenties

From → beeld

2 reacties
  1. Joost Bruins permalink

    Mooi!

    Like

  2. Margo permalink

    Doordacht verwoordt…….

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: